اخبار فوری
رکوردهای جدید در واردات گاز پاکستان؛ تنگه هرمز، بازیگر اصلی افزایش قیمت‌ها روند صعودی صنایع منتخب بورس در هفته گذشته؛ «خرده‌فروشی» پیشتاز شد وزیر اقتصاد، ستون‌ تکیه‌گاه تامین اجتماعی شد شکوفایی صنعت گاز ایران؛ نهمین صادرکننده بزرگ گاز جهان در سال 2025 تلاش شبانه‌روزی صنعت برق برای بازگرداندن پایداری در جنوب کشور نخست‌وزیر آینده انگلیس در باتلاق مشکلات؛ آیا برنهام ناجی بریتانیا خواهد بود؟ افشای ابعاد نفوذ اسرائیل در آمریکا؛ ایران با قاطعیت هشدار داد ضربه کاری سپاه به پایگاه هوایی آمریکا در قطر/ انهدام رادار برد بلند و سوخت‌رسان‌های راهبردی کارآفرینی تحسین‌برانگیز؛ معلولی که 5 هزار نفر را زیر چتر حمایتی خود برد نگرانی جدی درباره افزایش زنان بدسرپرست؛ بهزیستی در پی تقویت آموزش‌های پیشگیرانه هشدار جدی؛ 31 درصد جمعیت ایران تا 1430 سالمند می‌شوند/ نیازمند عزم ملی برای مقابله با موج سالمندی هوای تهران در وضعیت قابل قبول؛ شاخص روی عدد 96

هنرمند کنیایی با دیدن رنج مادران میناب، بر رسالت هنر در برابر جنایات استکبار جهانی تأکید کرد

فیلمساز کنیایی با ابراز تأثر از فاجعه میناب، بر ضرورت مقابله هنرمندان با بی‌عدالتی و حفظ یاد کودکان شهید تأکید کرد.

به گزارش خبرنگار “۶۰ ثانیه”، جنایات آمریکا و رژیم صهیونیستی در میناب، که منجر به شهادت ۱۶۸ کودک معصوم شد، فاجعه‌ای تکان‌دهنده بود که عمق کینه و وحشی‌گری استکبار جهانی را به نمایش گذاشت. این جنایت هولناک، موجی از واکنش‌ها را در سراسر جهان به دنبال داشت، و بسیاری آن را با نسل‌کشی کودکان فلسطینی در غزه مقایسه کردند.

در این میان، هنرمندان نیز به این فاجعه واکنش نشان دادند. خانم لیزا راسل، فیلمساز و هنرمند اهل کنیا، با انتشار پیامی در فضای مجازی، ضمن ابراز تأثر عمیق از دیدن تصاویر مادران داغدار میناب، بر نقش حیاتی هنر در زنده نگه‌داشتن یاد این کودکان تأکید کرد.

او با اشاره به اینکه هنر نمی‌تواند جلوی موشک‌ها را بگیرد یا غم مادران را تسکین دهد، افزود: «تنها راهی که می‌شناسم برای ایستادن در برابر این فجایع و عدم بی‌تفاوتی، فعالیت هنری است. اگر به اندازه کافی داستان بگوییم، آهنگ بسازیم و شعر بسراییم، می‌توانیم روایت جهان را تغییر دهیم.»

راسل با تأکید بر ضرورت مقابله با عادی‌سازی خشونت، افزود: «من نمی‌خواهم صفحه گوشی‌ام پر از تیترهای خبری بیشتر یا تصاویر وحشتناک‌تر شود. می‌خواهم با تمام وجود احساس کنم که این وقایع، عادی و طبیعی نیستند.» وی در ادامه به رسالت هنر اشاره کرد و گفت: «هنر نمی‌تواند تراژدی را خنثی کند، اما می‌تواند ما را «انسان» نگه دارد و مانع از بی‌تفاوتی ما در برابر رنج‌ها شود.»