چین در مسیر دلارزدایی؛ کاهش 623 میلیارد دلاری اوراق قرضه آمریکا
چین با هدف کاهش وابستگی به دلار و مدیریت ریسکهای ژئوپلیتیکی، بیش از 623 میلیارد دلار از اوراق خزانهداری آمریکا را واگذار کرد. این اقدام بخشی از استراتژی بلندمدت پکن برای تغییر ترکیب ذخایر ارزی خود است.
چین با هدف کاهش وابستگی به دلار و مدیریت ریسکهای ژئوپلیتیکی، بیش از 623 میلیارد دلار از اوراق خزانهداری آمریکا را واگذار کرد. این اقدام بخشی از استراتژی بلندمدت پکن برای تغییر ترکیب ذخایر ارزی خود است.
به گزارش خبرنگار اقتصادی «۶۰ ثانیه»، تازهترین آمارها نشان میدهد چین طی سالهای اخیر بهصورت مستمر در حال کاهش داراییهای خود در اوراق خزانهداری آمریکا و جایگزینی آن با طلا بوده است. تحلیلگران این اقدام را بخشی از راهبرد کلان چین برای کاهش وابستگی به دلار و مدیریت ریسکهای ژئوپلیتیکی ارزیابی میکنند.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، چین تاکنون حدود 623 میلیارد دلار از اوراق خزانهداری آمریکا را واگذار کرده و حجم داراییهای این کشور در اوراق بدهی آمریکا به حدود 652 میلیارد دلار رسیده است؛ این رقم کمترین میزان از سال 2008 تاکنون است.
دادههای مقایسهای همچنین نشان میدهد سهم اوراق خزانهداری آمریکا در ترکیب داراییهای خارجی چین که در سال 2011 به حدود 29 درصد رسیده بود، اکنون به 7.3 درصد کاهش یافته است که نشاندهنده کاهش چشمگیر وابستگی پکن به داراییهای دلاری است.
در مقابل، چین همزمان ذخایر طلای خود را افزایش داده است. آمارها حاکی از آن است که ذخایر طلای این کشور برای هفدهمین ماه متوالی افزایش یافته و به حدود 343 میلیارد دلار رسیده است.
کارشناسان معتقدند این روند فراتر از یک جابهجایی سرمایهگذاری ساده است و به عنوان بخشی از یک تغییر راهبردی در سیاست پولی و ذخیرهسازی ارزی چین قلمداد میشود؛ بهویژه در شرایط کنونی که اقتصاد جهانی با نااطمینانیهای ژئوپلیتیکی و تنشهای تجاری مواجه است.
برخی تحلیلها کاهش داراییهای دلاری چین را در چارچوب نگرانیهای مرتبط با بیثباتی مالی و تحولات ژئوپلیتیکی از جمله ریسکهای ناشی از تنگه هرمز و مسیرهای انرژی جهانی ارزیابی میکنند.
تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که افزایش سهم طلا در ذخایر بانکهای مرکزی طی سالهای اخیر به یک روند جهانی تبدیل شده، اما اقدام چین به دلیل حجم بالای داراییها و نقش این کشور در اقتصاد جهان، از اهمیت ویژهای برخوردار است.
این تحولات در شرایطی رخ میدهد که بسیاری از ناظران اقتصادی از آن بهعنوان نشانهای از بازآرایی تدریجی نظم مالی بینالمللی و تلاش قدرتهای بزرگ برای کاهش وابستگی به ساختار مالی مبتنی بر دلار یاد میکنند.
