حجتالاسلام پیروز با بررسی سیره امام محمدباقر (ع)، به تبیین مؤلفههای مدیریتی ایشان پرداخت و این سیره را الگویی کارآمد برای جوامع امروزی دانست.
حجتالاسلام پیروز با اشاره به سیره امام محمدباقر (ع) به عنوان یک الگوی مدیریتی جامع و موقعیتسنج، به بررسی مؤلفههای تمدنساز این امام همام پرداخت. وی با تأکید بر نقش بیبدیل امام باقر (ع) در مهندسی زیرساختهای معرفتی و تربیت شاگردان عالم، ایشان را پیشوای نهادسازی معرفتی در برابر جریانهای انحرافی دانست.
پیروز با اشاره به تأسیس کرسیهای علمی توسط امام باقر (ع) این اقدام را مهندسی دقیقی برای صیانت از حقیقت و مقابله با تحریف عقاید خواند. وی همچنین به شبکه پویا و منسجم شاگردان امام (ع) اشاره کرد و این شبکه را عاملی مهم در انتقال معارف اصیل اسلامی و ایجاد همافزایی میان نیروهای فکری دانست.
در ادامه، پیروز با بیان اینکه سیره امام باقر (ع) در حوزه مدیریت الگوساز و نهادینهسازی فرهنگ کار، درسی بیبدیل است، به حضور فعال و عرقریزان ایشان در میدانهای کار و مزارع اشاره کرد و آن را راهبردی فرهنگساز برای مقابله با فرهنگ تظاهر و بیعملی دانست. وی این رویکرد را نوعی مهندسی رفتاری دانست که به جامعه میآموخت پیشوای امت، پیشقراول تولید و آبادانی است.
پیروز در پایان با تأکید بر تغییر اولویت از تظاهر به قدرت به تکثیر حقیقت توسط امام باقر (ع) خاطرنشان کرد: امام (ع) با تکیه بر دانش و الگوپردازی اخلاقی، جایگاه رهبری الهی را در اندیشه جامعه تثبیت کردند. الگوی مدیریتی امام باقر (ع) مجموعهای جامع از رهبری تمدنساز است که در آن، بصیرت راهبردی با مهندسی معرفتی، شبکهسازی پایدار انسانی با حضور مولد در بطن جامعه، و تکیه بر اصالت حقیقت پیوند میخورد. این دکترین، الگویی پویا برای جوامع درگیر بحرانهای هویتی است تا با بازتعریف ارزشهای بنیادین، هویت کارآمد خود را بازسازی کنند.
