اخبار فوری
تسهیل در رسیدگی به درخواست مشمولان ایثارگر؛ سامانه «ایثار من» راهکار جدید بنیاد شهید تلاش بی‌وقفه راهداران برای بازگشایی تونل شهید میرزایی پس از تجاوز هوایی آمریکا قدردانی صمیمانه معاون رئیس‌جمهور از نقش کلیدی جامعه الزهرا در ارتقای دانش دینی و فرهنگ اسلامی گامی نو در خدمت به زائران؛ فراخوان «موکب صنایع خلاق فرهنگی اربعین» آغاز شد امتحانات دانشگاه‌های جنوب کشور با مجوز وزارت علوم مجازی شد اقتدار موشکی و پهپادی سپاه؛ نمایش تصاویر موج‌های 20-17 عملیات «نصر 2» دستور رئیس جمهور برای تکریم خانواده شهدای مدافع عزت و افتخار میهن حکم نهایی پرونده کرسنت هنوز صادر نشده/ تلاش عده‌ای برای وارونه‌نمایی واقعیت نمایش اقتدار سپاه: انتشار تصاویر موج‌های جدید حملات نصر ۲ علیه مواضع تروریست‌ها و صهیونیست‌ها درخواست مدیرعامل توانیر برای مصرف بهینه برق: همدلی با مردم جنوب، ضرورتی ملی کوبنده‌ترین پاسخ سپاه: انهدام جنگنده‌ها و هواگردهای دشمن آمریکایی در پایگاه الازرق اردن سرمربی اسپانیا: مسی اسطوره بی‌بدیل ورزش جهان است/ برای مهار او برنامه‌ای ویژه داریم

دعایی از جنس نور: میراث انبیا در روز عرفه

دعایی کوتاه اما پرمحتوا از رسول خدا (ص) برای روز عرفه که میراث گران‌بهای انبیای الهی است. این دعا در کتاب «من لایحضره الفقیه» آمده است.

روز عرفه، روزی سرشار از رحمت و معرفت الهی است. روزی که انسان به خودشناسی و نزدیکی به پروردگار دعوت می‌شود. فرصتی برای تفکر در نعمت‌های بی‌کران الهی و بازگشت به مسیر بندگی.

در این روز، دل‌ها آماده‌تر از همیشه برای دعا و نیایش می‌شوند. در میان دعاهای وارده از پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع)، دعایی کوتاه اما ژرف از امام صادق (ع) در کتاب «من لایحضره الفقیه» به چشم می‌خورد. شیخ صدوق (ره) نقل می‌کند که رسول خدا (ص) به امیرالمؤمنین علی (ع) فرمودند: «آیا دعای روز عرفه را به تو یاد ندهم که دعای انبیای پیش از من است؟» و سپس این دعای شریف را به ایشان آموختند.

متن این دعای پربرکت به شرح زیر است:

لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لا شَرِیكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیِی وَ یُمِیتُ وَ هُوَ حَیٌّ لَایَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَیْ ءٍ قَدِیرٌاللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ كَالَّذِی تَقُولُ وَ خَیْراً مِمَّا نَقُولُ وَ فَوْقَ مَا یَقُولُ الْقَائِلُونَاللَّهُمَّ لَكَ صَلاتِی وَ نُسُكِی وَ مَحْیایَ وَ مَماتِی وَ لَكَ بَرَاءَتِی وَ بِكَ حَوْلِی وَ مِنْكَ قُوَّتِیاللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْفَقْرِ وَ مِنْ وَسَاوِسِ الصُّدُورِ وَ مِنْ شَتَاتِ الْأَمْرِ وَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِاللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُكَ خَیْرَ الرِّیَاحِ وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَجِیءُ بِهِ الرِّیَاحُ وَ أَسْأَلُكَ خَیْرَ اللَّیْلِ وَ خَیْرَ النَّهَارِاللَّهُمَّ اجْعَلْ فِی قَلْبِی نُوراً وَ فِی سَمْعِی وَ بَصَرِی نُوراً وَ لَحْمِی وَ دَمِی وَ عِظَامِی وَ عُرُوقِی وَ مَقْعَدِی وَ مَقَامِی وَ مَدْخَلِی وَ مَخْرَجِی نُوراً وَ أَعْظِمْ لِی نُوراً یَا رَبِّ یَوْمَ أَلْقَاكَ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ.

این دعا، سرشار از معانی بلند توحیدی و مناجات با خداوند متعال است. در این دعا، انسان به یگانگی خداوند، ستایش او و طلب خیر از درگاهش می‌پردازد و از شرور و وسوسه‌ها به او پناه می‌برد. همچنین، از خداوند طلب نور در وجود و زندگی خود دارد.

این دعا، نه‌تنها یک دعای فردی، بلکه میراثی گران‌بها از انبیا (ع) است که در روز عرفه، می‌تواند راهگشای مومنان در مسیر تقرب به درگاه الهی باشد.