ترامپ در باتلاق شکست؛ نیویورک‌تایمز از عاقبت شوم سیاست‌های ضدایرانی آمریکا می‌گوید

نیویورک‌تایمز با اذعان به شکست سیاست‌های ترامپ در قبال ایران، پیامدهای فاجعه‌بار این رویکرد را برای آمریکا و متحدانش برملا کرد.

یادداشت تحلیلی نیویورک‌تایمز که به قلم توماس فریدمن نوشته شده است، با لحنی گزنده به انتقاد از رویکرد خصمانه دولت تروریستی آمریکا در قبال ایران پرداخته و تأکید می‌کند که حتی در صورت دستیابی به برخی اهداف ظاهری، این سیاست‌ها عواقب استراتژیک سنگینی را برای آمریکا و هم‌پیمانانش به دنبال خواهد داشت.

این تحلیل با طرح دو پرسش اساسی، به بررسی ابعاد مختلف این درگیری می‌پردازد: نخست، ترامپ برای پایان دادن به این منازعه و کسب دستاوردهای نمایشی، چه بهایی خواهد پرداخت؟ و دوم، آیا او می‌تواند نتایج این سیاست‌ها را به‌عنوان یک “پیروزی” جلوه دهد؟

در ادامه این یادداشت آمده است که حتی اگر آمریکا موفق شود ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران را از بین ببرد، باز هم بخش‌هایی از برنامه هسته‌ای و توانمندی‌های استراتژیک ایران دست‌نخورده باقی خواهد ماند و ساختار سیاسی کشور نیز تغییر نخواهد کرد. این موضوع به‌زعم نویسنده، می‌تواند به تقویت موقعیت داخلی و منطقه‌ای ایران بینجامد.

بر اساس این گزارش، یکی از پیامدهای محتمل این درگیری، توافقی در آینده خواهد بود که به‌تدریج بخشی از تحریم‌های اقتصادی علیه ایران را کاهش می‌دهد. این امر می‌تواند منابع مالی بیشتری را در اختیار تهران قرار دهد و به افزایش قدرت ایران در منطقه کمک کند.

در بخش دیگری از این تحلیل، به خطرات پیش‌بینی‌نشده جنگ اشاره شده و آمده است که واشنگتن و تل‌آویو پیش از آغاز درگیری، سناریوهای احتمالی را به‌طور کامل بررسی نکرده‌اند. یکی از این پیامدها، توانایی ایران برای ایجاد اختلال در مسیرهای حیاتی انرژی، از جمله تنگه هرمز است؛ مسیری که بخش مهمی از تجارت جهانی نفت از آن می‌گذرد.

این یادداشت همچنین به آسیب‌پذیری زیرساخت‌های انرژی متحدان آمریکا در منطقه اشاره کرده و می‌گوید حملات متقابل می‌تواند پیامدهای اقتصادی گسترده‌ای برای بازارهای جهانی به همراه داشته باشد.

نیویورک‌تایمز در ادامه با اشاره به افزایش تنش‌ها هشدار می‌دهد که جنگ می‌تواند به چرخه‌ای از اقدامات و واکنش‌های متقابل منجر شود که کنترل آن برای هیچ‌یک از طرف‌ها آسان نخواهد بود.

در پایان این تحلیل تأکید شده است که هرچند فشار نظامی ممکن است به تضعیف بخشی از توانایی‌های نظامی ایران منجر شود، اما بدون اتخاذ یک راهبرد جامع و چندجانبه، چنین رویکردی می‌تواند به تثبیت وضعیت موجود و ایجاد چالش‌های بلندمدت برای سیاست خارجی آمریکا منجر شود.