** کودکان قربانی جنگ؛ نماد پاکی و مظلومیت در حافظه تاریخی ایران
** سخنگوی وزارت امور خارجه در مراسم بزرگداشت شهدای کودک میناب، این کودکان را نماد بیگناهی و اولین قربانیان جنگ خواند و بر لزوم حفظ خاطره آنها برای یادآوری هزینههای انسانی تجاوز تأکید کرد.
** سخنگوی وزارت امور خارجه در مراسم بزرگداشت شهدای کودک میناب، این کودکان را نماد بیگناهی و اولین قربانیان جنگ خواند و بر لزوم حفظ خاطره آنها برای یادآوری هزینههای انسانی تجاوز تأکید کرد.
**
اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، امروز یکشنبه در مراسم «بزرگداشت روز جهانی کودکان قربانی جنگ؛ یادمان شهدای میناب» اظهار داشت: اندوه به خاطر فقدان کودک، پاسداشت فطرت و وجدان انسانی است.
وی افزود: کودکان معصومترین و اولین قربانیان جنگ هستند؛ چه آنها که قربانی گلوله و بمب و موشک میشوند، چه آنها که جسم و روحشان زخمهای دائمی برمیدارد و چه آنها که تا پایان عمر داغ سنگین از دست دادن پدر و مادر و عزیزانشان را به دوش میکشند.
نمایندگی ایران: یاد کودکان میناب گواهی بر هزینههای انسانی جنگ است.
سخنگوی وزارت امور خارجه خاطرنشان کرد: امروز در اینجا گرد هم آمدهایم تا از کودکان معصوم یاد کنیم که بالهای کوچکشان پران و پاک به هم خورد و سینه آسمان را شکافت تا قصه تلخ و چرکین زمین را برای مالک آسمانها روایت کنند؛ کودکانی که جسمشان در خاک آرام و روحشان به جاودانگی بالا گرفت.
بقائی با بیان اینکه عمر کودکان مدرسه شجره طیبه میناب کوتاه بود، افزود: اما رد حضورشان چنان عمیق بر جان جامعه ما نشسته است که به بخشی از حافظه تاریخی ایرانیان بدل شدند.
وی با اشاره به اینکه کودکان شهید مدرسه شجره طیبه میناب تنها نامهایی در یک فهرست یا قربانیانی در یک واقعه تاریخی نیستند، اظهار داشت: آنها نشانه بیگناهیاند؛ نشانه آن حقیقت تلخ که در هنگامه جنگ و خشونت، بیدفاعترین انسانها سنگینترین هزینهها را میپردازند.
سخنگوی وزارت امور خارجه همچنین گفت: وقتی از کودکان میناب سخن میگوییم، در واقع از کرامت انسان حرف میزنیم؛ از حق هر کودک برای زیستن، برای آموختن، برای رویا دیدن و برای ساختن آیندهای که شایسته اوست؛ حقی که نباید به خاطر هوسرانی و جاهطلبی شیطانها پایمال شود.
بقائی تصریح کرد: ما از این کودکان یاد میکنیم تا به نسلهای بعدی یادآور کنیم که صلح و امنیت موهبتهایی خود به خود و مفروض نیستند؛ آنچه امروز بدیهی مینماید، حاصل رنجهای بسیار و بهای سنگینی است که نسلهای پیشین پرداختند.






