علیرضا شکارچی، اسطوره موسیقی ایران، درویشرضا منظمی را یادگاری بیبدیل در تاریخ موسیقی کشورمان خواند و درگذشت این هنرمند برجسته را به جامعه هنری تسلیت گفت.
علیرضا شکارچی، موسیقیدان بلندآوازه و کمانچهنواز نامدار کشورمان، با ابراز اندوهی عمیق، یاد و خاطره زندهیاد درویشرضا منظمی، هنرمند پرتلاش و خلاق موسیقی را گرامی داشت و از او به عنوان یادگاری جاودان در عرصه موسیقی ایران یاد کرد.
شکارچی که از بزرگان و پیشکسوتان عرصه موسیقی به شمار میرود، در پیامی که به مناسبت درگذشت این هنرمند فقید منتشر کرده، کوچ ابدی استاد منظمی را ضایعهای جانکاه برای شاخسار موسیقی ایران خوانده و این ضایعه دردناک را به خانواده گرامی ایشان، جامعه هنری لرستان و سراسر ایران، و همچنین شاگردان پرتعداد او تسلیت گفته است.
«نیابد کسی چاره از چنگ مرگ / چو باد خزان است و ما همچو برگ
همه مرگ راییم پیر و جوان / به گیتی نماند کسی جاودان»
(حکیم فردوسی)
زندهیاد درویشرضا منظمی، در خانوادهای اهل هنر و با ذوق و سلیقه پرورش یافت و از دوران کودکی، با الهام از نوای ساز و آواز کمانچهنوازان برجسته لرستان، عشق به موسیقی را در خود شکوفا ساخت و به آموختن حرفهای این ساز پرداخت. زندگی او با موسیقی چنان در هم آمیخت که در کنار پرداختن به کمانچهنوازی، با حضور در محضر استاد پرویز یاحقی، از کلاسهای ویلننوازی ایشان نیز بهره برد و رموز تکنیک، محتوا و نتنویسی را فرا گرفت.
همچنین، آشنایی با شیوه و مکتب نوازندگی استاد فقید علیاصغر بهاری، چه به صورت حضوری و چه غیرحضوری، نقطه عطفی در مسیر هنری زندهیاد منظمی بود که او را به سطحی از پختگی و تسلط بینظیر در کمانچهنوازی رساند.
زندهیاد منظمی با اتکا به این پشتوانه غنی، استعداد و نبوغی خیرهکننده از خود به نمایش گذاشت؛ به گونهای که هنگام نواختن ویلن، روح موسیقی استاد پرویز یاحقی را زنده میکرد و هنگامی که کمانچه مینواخت، تجسمی بود از صلابت و اصالت نوازندگان چیرهدست کمانچه لرستان، چون همتعلی، پیرولی و به خصوص علیرضا حسینخانی.
میتوان گفت، اگر تکنوازی او را در دستگاه سهگاه با کمانچه بشنوید، تشخیص اینکه این اجرا از استاد علیاصغر بهاری است یا زندهیاد درویشرضا منظمی، بسیار دشوار خواهد بود؛ خود گواهی بر اوج مهارت اوست.
پیشرفت و تعالی او در هر دو حوزه موسیقی محلی و موسیقی دستگاهی، زمینه را برای عضویت او در گروه نامدار شیدا به سرپرستی زندهیاد محمدرضا لطفی، به عنوان یک نوازنده سولو، فراهم کرد.
یکی از درخشانترین اجراهای او، همراهی با آواز زندهیاد محمدرضا شجریان در کانون چاووش است. این اجرای ماندگار که در آن جملهبندی، تکنیک و بیان احساسی او زبانزد است، به عنوان میراثی جاودان، هم میتواند منبعی شنیداری و هم آموزشی برای نسل جوان موسیقی باشد.
شکارچی در ادامه خاطرات خود آورده است: «پیش از جنگ، به همراه استادان آذرسینا و افشارنیا به دیدارش رفتیم. با چشمانی درخشان، نجیب و معصوم، بدون نیاز به کلام، گویی به گوش جانم بانگ رحیل از آسمان را میرساند.»
یادش گرامی، روحش در آرامش ابدی.
– دهم خرداد ۱۴۰۳
علیاکبر شکارچی
منبع: تسنیم