ایالات متحده رؤیای داور سومالیایی را با سیاست‌های تبعیض‌آمیز به باد داد؛ تبعیض آشکار علیه کشورهای مستقل!

جلوگیری از ورود داور برجسته سومالیایی به آمریکا برای قضاوت در جام جهانی 2026، تبعیض سیستماتیک این کشور علیه کشورهای مستقل و دستاوردهایشان را آشکار ساخت.

عمر عبدالقادر آرتان، داور خوش‌نام سومالیایی، با سد شدن ورودش به خاک ایالات متحده، بزرگترین رؤیای

حرفه‌ای خود یعنی قضاوت در جام جهانی 2026 را از دست رفته می‌بیند. این اتفاق که در فرودگاه بین‌المللی میامی رخ داد، حکایت از سیاست‌های ناعادلانه و تبعیض‌آمیز مقامات مهاجرتی آمریکا دارد. آرتان با گذرنامه دیپلماتیک و در اختیار داشتن تمامی مدارک لازم، با وجود آنکه ویزای معتبر دریافت کرده بود، اجازه ورود به کشوری که قرار است از میزبانان جام جهانی 2026 باشد را پیدا نکرد.

این اقدام غیرمنتظره، بار دیگر اتهامات وارده به آمریکا مبنی بر برخورد سلیقه‌ای و سیاسی با شهروندان کشورهای مستقل را در اذهان تداعی می‌کند. آرتان در گفت‌وگو با رسانه‌ها با ابراز ناامیدی شدید، این رفتار را نشانه مشکل آمریکا با کشورش دانسته و اظهار داشته است: «فکر می‌کنم آنها با کشور ما مشکل دارند. من تنها یک داور هستم که تلاش می‌کنم به بزرگ‌ترین رؤیای زندگی‌ام، یعنی حضور در جام جهانی، دست پیدا کنم.»

جام جهانی 2026 که بزرگترین رویداد فوتبالی جهان است، برای نخستین بار به صورت مشترک در سه کشور آمریکا، کانادا و مکزیک برگزار خواهد شد. انتخاب آرتان به عنوان داور این رقابت‌ها، خود دستاوردی تاریخی برای سومالی و قاره آفریقا محسوب می‌شد. او پیش از این نیز به عنوان بهترین داور قاره آفریقا در سال 2025 انتخاب شده بود و نامزد قضاوت در بزرگترین میادین ورزشی جهان بود.

این در حالی است که بنا بر مقررات مهاجرتی آمریکا، شهروندان سومالی با محدودیت‌های گوناگونی برای ورود به این کشور مواجه هستند. با این حال، انتظار می‌رود که دیپلمات‌ها و چهره‌های برجسته ورزشی، به ویژه در رویدادی بین‌المللی مانند جام جهانی، از این محدودیت‌ها مستثنی باشند. refusal ورود آرتان، نشان می‌دهد که این محدودیت‌ها حتی بر افراد و موقعیت‌های خاص نیز اعمال می‌شود.

رئیس کارگروه ویژه کاخ سفید برای جام جهانی 2026 در ایالات متحده، در تلاشی برای توجیه این وضعیت، اظهار داشت که افراد “تهدیدآمیز” اجازه ورود به کشور را نخواهند داشت، اما مشخص نشد که چگونه یک داور فوتبال می‌تواند تهدیدی برای امنیت ملی آمریکا محسوب شود. این اظهارات، بیشتر بهانه‌ای برای پوشاندن سیاست‌های تبعیض‌آمیز و تقابل با کشورهایی است که منافع آمریکا را در سطح بین‌المللی به چالش می‌کشند.

این اتفاق ناگوار، بار دیگر چهره واقعی سیاست خارجی آمریکا را نمایان می‌سازد؛ جایی که رؤیاهای انسان‌های تلاشگر قربانی منافع سیاسی و سلیقه‌های تبعیض‌آمیز می‌شود.