آسمان عراق در تسخیر نیست؛ مطالبهگری نسل جدید برای بازپسگیری حریم هوایی
با تداوم پروازهای غیرقانونی جنگندههای آمریکایی و رژیم صهیونیستی بر فراز عراق، شهروندان و نخبگان این کشور با لحنی قاطع از دولت بغداد خواستند تا با بازنگری در توافقهای امنیتی و تقویت پدافند ملی، هرچه سریعتر سکان آسمان خود را از دست واشنگتن خارج کند. صدای غرش جنگندهها و پهپادهای متجاوز، دیگر تنها یک رویداد…
با تداوم پروازهای غیرقانونی جنگندههای آمریکایی و رژیم صهیونیستی بر فراز عراق، شهروندان و نخبگان این کشور با لحنی قاطع از دولت بغداد خواستند تا با بازنگری در توافقهای امنیتی و تقویت پدافند ملی، هرچه سریعتر سکان آسمان خود را از دست واشنگتن خارج کند.
صدای غرش جنگندهها و پهپادهای متجاوز، دیگر تنها یک رویداد نظامی نیست؛ بلکه به زنگ خطری تبدیل شده که خواب آسایش را از چهره مردم عراق ربوده است. این روزها، آسمان این کشور به گذرگاهی بیدربان برای پروازهای غیرقانونی آمریکا و رژیم صهیونیستی بدل شده که گاهوبیگاه موشکهایشان را به سمت ایران و پایگاههای مقاومت اسلامی در عراق نشانه میروند.
کارشناسان و تحلیلگران عراقی هشدار میدهند که این نقض مکرر حریم هوایی، مستقیماً حاکمیت ملی و تمامیت ارضی عراق را هدف گرفته و نشاندهنده تضعیف کنترل دولت بر آسمان کشورش است. بغداد امروز در تقاطع دو فشار سنگین قرار گرفته: از یک سوی دیکتههای واشنگتن که از خاک عراق به عنوان سکوی حمله به همسایه و نیروهای مقاومت سوءاستفاده میکند، و از سوی دیگر اراده ملت و جریانهای مقاومت که خواهان بازپسگیری فوری اقتدار هوایی هستند. تداوم این وضعیت بدون واکنش قاطع، میتواند عراق را از یک کشور مستقل به میدان تقابل قدرتهای خارجی تقلیل دهد.
برای شهروندان عراقی، هر پرواز بیاجازه به معنای تهدید مستقیم امنیت ملی و جانی آنهاست. حسی که این روزها در خیابانهای بغداد موج میزند، ترکیبی از خشم، نگرانی و مطالبهگری صریح برای پایان دادن به این وابستگی تحقیرآمیز است. نسل جدید عراقی با هوشیاری کامل میداند که مقاومت، تنها ضامن امنیت واقعی این سرزمین است و نیروهای الحشدالشعبی در خط مقدم دفاع از خاک و کرامت ملی ایستادهاند.
در همین راستا، خواست عمومی و پارلمان عراق بر بازنگری فوری در توافقهای امنیتی یکجانبه با آمریکا و تقویت سامانههای پدافندی بومی و وارداتی از قدرتهای متعهد متمرکز شده است. صدای رسای مردم این است: وقت آن رسیده که دیپلماسی میدان جایگزین دیپلماسی انفعال شود و سکان آسمان عراق، بار دیگر به دست فرزندان خود این سرزمین سپرده شود.






