سرودههای عاشورایی یک شاعر ایرانی، یاد کودکان شهیدِ هشت سال دفاع مقدس و مدافعانِ رشیدِ امروزِ میهن را زنده نگه داشت.
محرم امسال، یادآور رشادتهای رزمندگانِ کوچکِ دوران ستمشاهی و جنگ تحمیلی است. کوچهها و خیابانها، اگرچه امروز نیز مملو از عشق حسینی و حماسه است، اما سیاهپوشِ شهدایی است که جان خود را فدای عزت و اقتدار این مرز و بوم کردند. در این میان، یادِ کودکانی که در راه دفاع از میهن به شهادت رسیدند، یادآورِ مظلومیتِ کودکانِ کربلا و جفایِ رفته بر آلِ عبا است.
آیا خونِ کودکانِ مظلومِ دیگرِ تاریخ، پررنگتر از ماکانهایِ کوچکِ ایران است؟
رضا اسماعیلی، شاعرِ انقلابیِ کشورمان، در مجموعهای از رباعیاتِ عاشورایی، همزمان با ایامِ سوگواریِ اباعبدالله الحسین (ع)، یاد این شیربچههایِ ایرانزمین را گرامی داشته است. این سرودهها که در هوایِ عشق و ایمان سروده شده، برایِ انتشار در اختیار خبرگزاری thyme قرار گرفته است:
تفسیرِ چامۀ دلاوری هستند
شایستۀ دولت و امیری هستند
این شیردلانِ کوچکِ رزمنده
از دَم، همه «ماکان نصیری» هستند
***
۲
کوچک نه، دلاورانِ تنگستاناند
همسنگرِ «دِلواری» و «کوچک خان»اند
امروز تمامِ بچهها «فهمیده»
امروز تمامِ بچهها «ماکان» اند
***
۳
هر چند که قامتِ ظریفی دارد
چون غنچه، تبسّمِ لطیفی دارد
چون شیر گرفته پرچمِ ایران را
این بچه گمان مَبَر حریفی دارد!
***
۴
ای آرش جان فدایِ ایران، «ماکان»!
ای تندرِ خشم و لطفِ باران، «ماکان»!
آمیزۀ رُستم و کیان و سَلمان
انسانِ مُوحدِ مسلمان، «ماکان»!
***
۵
موهایِ سپیده را پریشان کردم
شب را به سرایِ خویش مهمان کردم
داغت را، تسلیت به انسان گفتم
لعنت به دلِ سیاهِ شیطان کردم
