کارشناسان معتقدند بازار سرمایه در مرحله اصلاحی منطقی قرار دارد؛ جابهجایی نقدینگی به سمت ابزارهای کمریسک، نشان از احتیاط هوشمندانه و نه خروج قطعی سرمایهگذاران دارد.
بازار سرمایه تهران روز گذشته برای چندمین روز متوالی شاهد افت بود و فشار فروش، تمامی ارکان بازار سهام را تحت تأثیر قرار داد. شاخص کل بورس با کاهش 1.04 درصدی به 5 میلیون و 72 هزار واحد رسید و شاخص هموزن نیز با افت 1.25 درصدی، در سطح یک میلیون و 325 هزار واحد قرار گرفت. در این معاملات، بیش از 62 درصد از نمادها با افت قیمت بسته شدند که نشاندهنده غلبه عرضه بر تقاضا در کلیت بازار است.
مهمترین رویداد معاملات روز گذشته، ادامه خروج سنگین پول حقیقیها از بازار بود. در این روز بیش از 7 هزار میلیارد تومان نقدینگی از سوی سرمایهگذاران حقیقی خارج شد و مجموع خروجیهای سه روز اخیر به 17 هزار میلیارد تومان رسید. با این حال، ارزش معاملات خرد در سطح 46 هزار میلیارد تومان باقی ماند که نشاندهنده تداوم فعالیت معاملهگران حتی در فضای اصلاحی است.
بخش قابل توجهی از این نقدینگی سرگردان به سمت صندوقهای درآمد ثابت سرازیر شد و بیش از 6 هزار میلیارد تومان سرمایه جدید روانه این ابزارهای کمریسک گردید. این رفتار، نشاندهنده ترجیح سرمایهگذاران پس از رشد پرشتاب هفتههای اخیر برای پارک کردن منابع خود در پناهگاهی امن است تا ضمن حفظ سرمایه، چشمانتظار فرصتهای جدید برای ورود مجدد به بازار سهام باشند.
بررسی عملکرد صنایع از ابتدای سال نشان میدهد که رشد تاریخی اخیر عمدتاً تحت تأثیر صنایع تورمیمحور رقم خورده است. صنعت زراعت با 81 درصد، خردهفروشی با 80 درصد و محصولات غذایی با بازدهی قابل توجه، در صدر جدول بازدهیها قرار دارند. پس از آنها، صنایع دارویی و فرآوردههای نفتی رشد حدود 70 درصدی را ثبت کردهاند. این آمار مؤید آن است که شرکتهای توانمند در انتقال هزینههای تورمی به قیمت فروش، عملکرد برتری داشتهاند، اما انتظار میرود پس از این جهش قیمتی، بخشی از فعالان بازار اقدام به شناسایی سود و تعدیل پرتفوی خود کنند.
کارشناسان معتقدند بازار سرمایه در مقطع کنونی در یک فاز اصلاحی موقت و نسبتاً منطقی قرار گرفته است. جابهجایی منابع میان سهام و درآمد ثابت، نشان از احتیاط هوشمندانه سرمایهگذاران دارد و نه خروج قطعی از بازار سهام. هرچند فشار عرضه همچنان بر معاملات سنگینی میکند، اما حجم بالای معاملات و حضور فعال صندوقهای درآمد ثابت به عنوان مخزن نقدینگی، این نوید را میدهد که در صورت کاهش فشار فروش یا ظهور محرکهای مثبت اقتصادی، بخشی از این منابع دوباره به چرخه سهام بازخواهد گشت. مسیر آینده بازار بیش از هر چیز به تحولات سودآوری شرکتی و متغیرهای کلان اقتصادی وابسته خواهد بود.
