شکاف عمیق در لبنان؛ اکثریت جامعه با توافق سازش مخالفند
در حالی که دولت غربگرای لبنان از توافق با رژیم صهیونیستی استقبال کرده، بخش بزرگی از جامعه و گروههای سیاسی این کشور، این توافق را ننگین، یکطرفه و تهدیدی برای حاکمیت ملی دانسته و با آن مخالفت کردهاند.
در حالی که دولت غربگرای لبنان از توافق با رژیم صهیونیستی استقبال کرده، بخش بزرگی از جامعه و گروههای سیاسی این کشور، این توافق را ننگین، یکطرفه و تهدیدی برای حاکمیت ملی دانسته و با آن مخالفت کردهاند.
واکنشهای سیاسی و مردمی به توافقی که دولت لبنان با اسرائیل امضا کرده، عمق شکاف در این کشور را آشکار ساخته است. برخلاف ادعای دولت (غربگرای لبنان)، بخش بزرگی از جامعه لبنان با این توافق مخالف است یا نسبت به پیامدهای آن هشدار میدهد.
**مخالفان سرسخت توافق:**
**حزبالله:** شیخ نعیم قاسم، دبیرکل حزبالله، این توافق را «مایه ذلت و شرمساری» و «فاقد اعتبار» خواند و تاکید کرد: گره زدن عقبنشینی اسرائیل به خلع سلاح مقاومت، طرحی بسیار خطرناک است که از تمام خطقرمزها عبور کرده است. وی خواستار پایبندی به توافق آمریکا و ایران شد تا اسرائیل به عقبنشینی از خاک لبنان تن دهد.
**جنبش امل:** این جنبش اعلام کرد توافق مذکور عادلانه نیست، منافع اسرائیل را بر منافع ملی لبنان مقدم شمرده و خطرات سیاسی و حاکمیتی دارد. به گفته آنها، این توافق نمیتواند مبنایی برای تأمین حقوق لبنان باشد.
**ولید جنبلاط** (حزب سوسیالیست ترقیخواه): او توافق را از نظر ظاهری سهجانبه اما از نظر محتوایی یکطرفه دانست و به نادیده گرفته شدن توافق آتشبس اشاره کرد.
**طلال ارسلان** (رئیس حزب دموکراتیک لبنان): او توافق را نامتوازن خواند و گفت این متن، اشغالگری را به بهای خون لبنانیها مشروعیت میبخشد و زمینهساز آشوب داخلی است.
**جریان آزاد ملی** (جبران باسیل): این جریان تأکید کرد توافق بهصراحت به عقبنشینی اسرائیل از خاک لبنان اشاره نکرده و به جای «عقبنشینی»، از عبارت مبهم «استقرار مجدد» استفاده کرده که دست اسرائیل را برای ادامه اشغالگری باز میگذارد. آنها خواستار حفظ وحدت ملی و جلوگیری از تنش و درگیری میان مردم شدند.
**جماعت اسلامی:** این گروه تأکید کرد هر توافقی باید حاکمیت کامل لبنان را حفظ کند. آنها نسبت به گره زدن عقبنشینی به شروط امنیتی و محدود کردن حق دفاع لبنان هشدار دادند. جماعت اسلامی خواهان خروج اشغالگران از لبنان بر اساس جدول زمانی مشخص شد.
**شورای علمای مسلمان:** این شورا خواستار لغو توافق شد؛ چرا که آن را به معنای به رسمیت شناختن اسرائیل و تن دادن به قیمومت خارجی میداند.
**حزب سوسیالیست ملی و حزب کمونیست:** هر دو حزب این توافق را «جنایت» و «تسلیم شدن در برابر اشغالگر» دانسته و آن را نسخهای جدید از توافق تحقیرآمیز ۱۷ مه سال ۱۹۸۳ خواندند که مردم لبنان آن را شکست داده بودند.
**حامیان مشکوک توافق:**
**حزب نیروهای لبنانی** (سمیر جعجع): او این توافق را مهمترین گام سیاسی لبنان در پنجاه سال اخیر برای خروج از بنبستِ ناشی از «مقاومتهای مسلحانه» خواند و از مردم خواست از دولت حمایت کنند.
**حزب کتائب** (سامی جمیل): او توافق را یک «دستاورد» نامید و گفت لبنان در این توافق پیروز شده است، اما تأکید کرد که چالش اصلی، اجرای آن و مقاومت در برابر فشارهاست.
**برخی نمایندگان نزدیک به سفارتخانههای غربی:** افرادی مانند فواد مخزومی، مارک ضو و وضاح الصادق نیز با حمایت از این توافق، آن را گامی به سوی ثبات، پایان دادن به سلاح حزبالله و برقراری صلح با اسرائیل قلمداد میکنند.






