تیم ملی فوتبال کشورمان امروز پس از ناکامی در راهیابی به مرحله حذفی جام جهانی 2026 به میهن بازمیگردد. انتظار میرود مراسمی برای قدردانی از تلاش اعضای تیم برگزار شود، اما مسئولان و مردم باید بدانند حماسه واقعی تنها با دستاوردهای بزرگ رقم میخورد.
تیم ملی فوتبال پس از حذف از رقابتهای انتخابی جام جهانی 2026، امروز وارد کشور خواهد شد. این در حالی است که در رسانهها صحبت از برگزاری مراسم استقبال و قد
ر
دانی از اعضای تیم به میان آمده است. ایران در گروهی که از شانس بالایی برای صعود برخوردار بود، با کسب سه تساوی در برابر حریفان خود نتوانست به مرحله حذفی راه یابد. این در حالی است که با افزایش تعداد تیمهای حاضر در جام جهانی، فرصت حضور 8 تیم برتر سوم نیز فراهم بود. بنابراین، این حذف را نمیتوان یک ناکامی معمولی تلقی کرد، بلکه از دست رفتن فرصتی طلایی بود که در دورههای گذشته اساساً وجود نداشت.
این اولین ب
ار
نیست که فوتبال ایران با چنین ناکامی مواجه میشود و احتمالاً آخرین بار نیز نخواهد بود. سالهاست که مجموعهای از عوامل فنی، مدیریتی و زیرساختی بر عملکرد فوتبال کشورمان تأثیر منفی گذاشته است. همه این واقعیتها قابل پذیرش هستند، اما پذیرش این دش
و
اریها نباید باعث کاهش انتظارات از تیم ملی شود. مسئولیت هدایت تیم ملی با علم به این شرایط پذیرفته شده و طبیعی است که نتیجه نیز بر اساس همین واقعیتها مورد قضاوت قرار گیرد.
واقعیت این است که صرف حضور در جام جهانی سالهاست دیگر افکار عمومی را راضی نمیکند. فوتبال ایران برای بازگرداندن شور و اعتماد مردم، بیش از هر زمان دیگری به موفقیتهایی نیاز دارد که بتواند رضایت جامعه را جلب کند. یاد و خاطره صعود تاریخی به جام جهانی 1998 و حماسه ملبورن، تنها به خاطر یک پیروزی فوتبالی در اذهان مردم حک نشده است؛ آن تیم توانست موفقیت بزرگی و خاصی را در زمان خود به دست آورد و به همین دلیل، همچنان در یادها باقی مانده است.
احترام به تیم ملی با حماسهسرایی تفاوت دارد. احترام، قدردانی از تلاش است؛ اما حماسهسرایی، تبدیل یک ناکامی به پیروزی در روایت است. این دو را نباید با هم اشتباه گرفت.
فوتبال ایران فراتر از تیمی است که سقف آرزوهایش صرفاً حضور در جام جهانی باشد. انتظار از این فوتبال، عبور از مرحله گروهی و رقابت با تیمهای بزرگ جهان است. وقتی این هدف محقق نشده است، طبیعی است که عملکرد تیم مورد نقد قرار گیرد؛ همانگونه که در بسیاری از کشورهای صاحب فوتبال، ناکامی تیم ملی با
مطالبهگری
و نقد جدی همراه میشود، نه با قهرمانسازی از نتیجهای که رضایتبخش نبوده است.
تیم ملی با مشکلات و موانع زیادی به جام جهانی رفت و البته که در این تورنمنت نیز دردسر
های
زیادی را متحمل شد؛ از مشکلات ویزا تا اتفاقات ریز و درشت دیگری که کم هم نبودند. از این جهت و به خاطر تلاشهای صورتگرفته، شایسته قدردانی و احترام است. اما استقبال و حماسه واقعی را باید برای روزهایی گذاشت که فوتبال ایران واقعاً کاری کرده باشد که تاریخ، نه تبلیغات، آن را حماسه بنامد.
