مراسم تشییع باشکوه رهبر شهید، فراتر از یک آیین سوگواری، نمادی از وحدت ملی، اقتدار و مقاومت ملت ایران در برابر نظام سلطه است.
تشییع پیکر رهبر و مقتدای شهیدمان، حضرت آیتالله العظمی سید علی حسینی خامنهای و خانواده ایشان، فرصتی برای نمایش حماسی وحدت ملی و اقتدار تمدنی ملت ایران در برابر چشمان جهانیان است. این مراسم باشکوه، نه تنها اوج اندوه و دلدادگی امت اسلامی به رهبرشان را نمایان میسازد، بلکه عهدی ناگسستنی را برای تداوم راه مقاومت در برابر استکبار جهانی بازتاب میدهد.
ضربآهنگ فریاد خشم مقدس و بیداری در این تشییع، نشاندهنده تداوم نبرد تمدنی علیه استکبار جهانی است. دشمنان با مشاهده این حضور میلیونی و ارادههای پولادین در ادامه خط مقاومت، به خوبی درخواهند یافت که شهادت رهبر، پایان راه نیست، بلکه آغازگر فصل جدیدی از تقابل تمدن توحیدی با هیمنه پوشالی غرب، بهویژه آمریکا خواهد بود.
مجاهدت و شهادت، آغازگر حیات در منظومه الهی و استمرار طریق در تاریخ امت تمدنساز است. تشییع مرجع، رهبر و جان امت اسلام، تجلی استمرار همان حیات معنوی در صحنه اجتماعی و سیاسی کشور است.
چشم جهان امروز به شکوه مراسمهای تشییع رهبر شهید دوخته شده است. آیینی که فراتر از یک مناسک سوگ، صحنهای برای نمایش عظمت، اقتدار و اراده یک ملت در برابر تاریخ و افکار عمومی جهانی است. از این رو، حضور باشکوه مردم، باید تجلیگر قدرت، صلابت و استقامت ملتی باشد که در مسیر آرمانهای خویش ایستاده است. این حضور، صرفاً یک اجتماع عاطفی نیست، بلکه بیانیهای زنده از هویت، غیرت و حماسه ایرانی – اسلامی است که در برابر دیدگان جهان مخابره میشود.
سزاوار است در این صحنه عظیم، شعارها و پیامها در امتداد آرمانهای انقلابی رهبر شهید و در جهت تقویت انسجام ملی سامان یابد. بدین ترتیب، وحدت، عقلانیت و شکوه ملت به عنوان پیام اصلی این رویداد تاریخی برجسته خواهد گردید.
همچنین، به اهتزاز درآوردن پرچمهای ایران حسینی و نمادهای وحدتبخش در فضاهای عمومی، پیام مقاومت، عزت و استقلال ملت ایران را به نمایش خواهد گذاشت. لازم است از هرگونه شعار، دستنوشته یا محتوایی که تداعیگر اختلاف، ضعف یا گسست اجتماعی باشد، بهدقت پرهیز شود.
انتشار گسترده پیامهای این رویداد به زبانهای بینالمللی از جمله انگلیسی، عربی و عبری، پیام روشن ملت ایران در مبارزه با سلطه و استکبار را به درستی در سطح جهانی انعکاس خواهد داد.
بیشک، این مراسم تجلی «بعثت امت» در افق تمدنی تاریخ معاصر است. بعثتی که در آن، امت اسلامی با تکیه بر ایمان، هویت و اراده جمعی خود، جایگاه خویش را در نظم جهانی بازتعریف میکند. شهادت همواره نقطه اتصال «ایرانیت تاریخی» و «اسلامیتِ تمدنی» بوده است؛ از کربلا تا امروز، از عاشورا تا امتداد مقاومت در عصر حاضر.
مناسک تشییع قائد شهید و مرجع جهان اسلام، صرفاً یک آیین سوگواری نیست، بلکه تجلی «بعثت امت» در مواجهه با تاریخ و در برابر نگاه جهانی است. بعثتی که در آن، امت اسلامی هویت، اراده و مسیر آینده خود را در آیینه حضور آگاهانه و متحد خویش بازتعریف میکند.
