ملت ایران فردا با حضور در راهپیمایی باشکوه تشییع، ضمن ادای احترام به مقام شامخ رهبری، وفاداری خود را به آرمانهای امام خمینی (ره) و نظام مقدس جمهوری اسلامی اثبات کرده و نقشه های دشمنان برای ایجاد شکاف در صفوف ملت را خنثی خواهند کرد.
تا لحظات باقی مانده تا روز تاریخی فردا، دوشنبه، آنچه پیش رو داریم تنها یک سنت سوگواری نیست؛ بلکه «فروپاشی یک جهان آشنا» و در عین حال، «آغاز یک تعهد دوباره» است.
فردا، تاریخ ملت ما در نقطهای حساس خواهد ایستاد که هیچکس آمادگی عبور از آن را نداشت. ما نه فقط یک شخصیت برجسته، که بخشی از «هویت ایمانی و آرمانهای ملی» خود را بر دوش خواهیم کشید.
سوگواری فردا، در حقیقت سوگواری برای ثباتی است که قائد شهیدمان در دوران پر تلاطم برای ما به ارمغان آورده بود. سالها، نگاه و تدبیر ایشان، شاقول سنجش حق و باطل ما بود. در تمام این ایام، گویی ناخودآگاه جمعی ما با او تنظیم شده بود. حتی آنگاه که میان تردیدهای فردی و واقعیتهای تلخِ صحنه، گرفتار میشدیم، ارادهی استوار او بود که قطبنمای مسیر را برایمان تصحیح میکرد.
این دلبستگی نه از سر عادت، که برآمده از «منطق مشاهده» بود؛ ما دیدیم که چگونه در بحرانیترین پیچها، امام شهیدمان به جای فرافکنی، بار سنگین بیتدبیری کارگزاران را بر شانههای خود میکشید.
چه شکیبایی عجیبی بود آنجا که کل خسارتها را میدانست، اما برای حفظ کلیت نظام و صيانت از آرمانها، سرزنشها را به جان میخرید و به تداوم راه، حتی با ابزارهای ناقص، رضایت میداد. این همان مظلومیت مقتدرانهای بود که تاریخ معاصر ما کمتر به خود دیده است.
اما چرا حضورِ فردا واجب است؟ چون این گردهمایی، «بیانیهی استقامت» است. ما نمیرویم که فقط بر فقدان یک پیشوا گریه کنیم؛ ما میرویم تا نشان دهیم که «دشمنشناسی» و «سرسختی در اصول»، میراثی نیست که با کوچ کسی از میان برود.
فردا، هرکس که به عظمت این خاک، امنیت این مرز و اقتدار این نظام ایمان دارد، باید در صحنه باشد. این حضور، پاسخی است به تمام کسانی که در توهم گسست ما، نقشهها کشیدهاند. فردا، روز اثبات این حقیقت است که پیوند ما با آرمانهای اسلام و ایران، از جنس گوشت و خون است، نه حرف و شعار.
فردا روز حضور تمامقد صاحبان این خانه است.
منبع: تسنیم
