شهادت رهبر انقلاب، طوفانی سهمگین در دلها برپا کرد و آغازگر فصلی نو در مقاومت شد، فصلی که پایانی جز نابودی دشمنان ندارد.
«وعده صادق ۵»؛ حماسهای نو برای ایران بیدار ()
«وعده صادق ۴» پس از چهل روز مقاومت غرورآفرین، هجدهم فروردین ۱۴۰۵ به پیروزی نیروهای مسلح ایران چشم گشود و به آتشبس رسید. اما برای ملتِ برخاسته از خون، جنگ ادامه یافت. خیابانها از حضور پرشور خواص و عوام خالی نشد. زن و مرد، پیر و جوان، چونان کوهی استوار، گوش به فرمان ولی امرشان، صحنه را رها نکردند. گویی همه چشم به نصرت الهی داشتند و انتظار وعدهای صادق دیگر را میکشیدند تا طومار دشمنان پلید در هم پیچیده و شرشان برای همیشه از این سرزمین پاک شود. پس از سه ماه انتظار، سرانجام موعد مقرر فرا رسید؛ سیزدهم تیرماه، پیکرهای مطهر امام شهید و خانواده مظلوم ایشان در مصلای تهران جای گرفت. از همان ساعات اولیه، مراسم مردمی وداع با پیکر رهبر شهید آغاز شد. حضور بینظیر و تاریخی مردم در روزهای سیزدهم و چهاردهم، از دایره مراسم وداع معمولی فراتر رفت و میدانی نو در برابر دیدگان جهانیان گشود.
روزی هزار، روزی سنگینتر از هزار ()
روز پانزدهم تیرماه ۱۴۰۵، قرار بر تشییع پیکرهای مطهر بود، اما این تشییع نیز از تفاوتهای بنیادین با مراسم معمول برخوردار بود. موجی عظیم از میلیونها انسان وفادار و قدرشناس، خیابانهای تهران را درنوردید؛ دریایی که با پرچمهای سرخ «#یالثارات #خامنهای» رنگ خون گرفت.
آری، این «وعده صادق ۵» است که «آقای شهید ایران» تنه به تنه آن را آغاز کرده است. «خامنهای عزیز»؛ روزی که شهادت را برگزید، نیک میدانست که خون او چه طوفانی به پا خواهد کرد. رهبر شهید ما، اکنون جنگ را نه فقط منطقهای، بل فرامنطقهای و حتی جهانی کرده است. عملیاتی که به حرمت خون پاک او و ایمان مردم برخاسته، با نابودی و قصاص جنایتکاران به اهداف خود نائل خواهد شد. این وعدهای است که او در «#وعده_صادق ۵» به پاس پایداری و وفاداری مردم خالص و با ایمان ایران بشارت داده است، چنانچه فرمود: «همه بدانند خداوند متعال پیروزی را برای ملت ایران تضمین کرده است.» و «النصر الّا من عندالله العزیز الحکیم.» ()
