انس شبانه رهبر انقلاب با حافظ؛ توصیههای ارزشمند به شاعران جوان
رهبر معظم انقلاب در خاطرهای جالب از دوران طلبگی، از انس شبانه خود با غزلیات حافظ سخن گفتند و توصیههای مهمی را به شاعران جوان برای شناخت بهتر و عمیقتر شعر ارائه دادند.
رهبر معظم انقلاب در خاطرهای جالب از دوران طلبگی، از انس شبانه خود با غزلیات حافظ سخن گفتند و توصیههای مهمی را به شاعران جوان برای شناخت بهتر و عمیقتر شعر ارائه دادند.
زیست پربار و الهامبخش رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیتالله العظمی خامنهای (مد ظله العالی) سرشار از لحظهها و رخدادهای ژرف و شگرفی است که تامل در آنها انسان را به معرفت تازهای درباره این حکیم گرانقدر رهنمون میسازد. در این راستا بازخوانی خاطرهها و تاریخ شفاهی زندگی ایشان، حائز نقش و اهمیت بسزایی است.
یکی از خصوصیات برجسته شخصیت فرهنگی ایشان، انس و علاقه وافر به شعر و شاعران است. رهبر انقلاب افزون بر اینکه خود شاعری زبده و خوشطبع هستند، با اشعار شاعران نامدار زبان و ادبیات فارسی هم الفتی مدام دارند و این عادت از سالهای جوانی ایشان آغاز شده بود. ایشان در اینباره خاطره جالبی را نقل میکنند: «در اواسط طلبگی بهویژه در دوران مشهد، اوقاتی بود که من شبها تا یکی دو غزل از حافظ نمیخواندم نمیخوابیدم. تعجب هم میکنید اما واقعیت است. شبها تا غزل نمیخواندم از حافظ نمیخوابیدم.»
ایشان در ادامه به مانوس شدن با شعر دیگر شاعران بنام زبان و ادبیات فارسی از جمله سعدی و شعرای مشهور سبک خراسانی و هندی اشاره کرده و روایت میکنند: «مدتی هم به سعدی خیلی علاقهمند شده بودم؛ مرتب اشعار سعدی را میخواندم. مدتی هم اشعار سبک خراسانی؛ عنصری و فرخی و… را پی گرفتم و با آنها خیلی مانوس شده بودم. بعدها به سبک هندی علاقهمند شدم. اشعار صائب و کلیم را زیر و رو میکردم. این هم یکی از برنامههای غیردرسی و فعالیتهای فوقبرنامه ما بود.»
اما رهبر انقلاب در پاسخ به درخواست توصیه در زمینه مطالعه اشعار نیز نکات درخور توجهی را بیان میفرمایند؛ ازجمله آنکه: «درباره مردم معمولی جامعه من هیچ توصیهای در باب شعرخوانی ندارم، هرکسی برپایه ذوق و علاقه خود اشعار را انتخاب کند. اما برای آنهایی که میخواهند وارد این عرصه شوند و شعر بگویند میتوان توصیههایی داشت. من به آنها توصیه میکنم به خواندن اشعار استوار شعرای سبک خراسانی و نیز سبک هندی؛ نوع اول را به خاطر زبان و نوع دوم را به خاطر مضمون. اگر کسی بخواهد شعر بگوید باید این دو گونه شعر را، این دو رشته شعر را بشناسد و بخواند واِلّا فایدهای ندارد، با خواندن شعر حافظ کسی شاعر نمیشود؛ شعر حافظ و سعدی و این قبیل شعرا کسی را شاعر نمیکند. به عبارت دیگر، شاعر را دارای توان شعری کافی نمیکند.»
منبع: تسنیم
