جواد قارایی، مستندساز نامآشنا، با مقایسهای تأملبرانگیز، ایستادگی رهبر شهید انقلاب و خانواده ایشان در راه وطن را در برابر فرار محمدرضا پهلوی از کشور قرار داد و بر تفاوت عمیق شرافت و خیانت تأکید کرد.
مراسم تشییع باشکوه رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران در تهران، قم، مشهد، کربلا و نجف، صحنههایی از شکوه و اقتدار ملی را به نمایش گذاشت. جمعیت میلیونی مردم با حضور در این مراسم، آخرین وداع خود را با رهبری که جان خود و خانوادهاش را فدای سربلندی و استقلال ایران کرد، برگزار نمودند.
در همین راستا، مقایسهای عبرتآموز میان شهادت رهبر انقلاب همراه با خانوادهاش و فرار محمدرضا پهلوی از کشور، در فضاهای مجازی منتشر شد. این مقایسه بر کلیدواژههای «ایستادگی و فداکاری در راه وطن» در برابر «گریز از مسئولیت و خیانت» استوار بود.
جواد قارایی، مستندساز نامآشنای کشورمان، با تحلیل این تفاوتها، به شکلی روشنگرانه نوشت: «یک نفر، با شجاعت، عزت و اقتدار، برای سربلندی، استقلال، آزادی، پیشرفت و احقاق حق ملتش، در برابر دشمنان ایستاد و جان شیرینش را فدا کرد، اما تسلیم دشمنان وطن نشد و ذلت را برای خود و ملت و کشورش نپذیرفت.»
*«نه قاب بستم، نه دل»؛ روایت سوزناک یک مستندساز از لحظه وداع با رهبر شهید*
قارایی در ادامه به رژیم پهلوی اشاره کرد و گفت: «شخصی دیگر، خود و خانوادهاش که در کاخهای سلطنتی روزگار میگذراندند و خود را پیرو دین نیز معرفی میکردند، به همراه پدرش، رضاشاه، به راحتی تسلیم دشمن شدند و در نهایت به دلیل نارضایتی مردم، از کشور گریختند. آنان، راه پیشرفت و عزت ایران را در تسلیم شدن به دشمنان میدیدند.»
وی افزود: «آن دیگر، که سخت مشتاق بود جای پدرش را در تخت سلطنت بر ایرانِ باستانی بگیرد، نه تنها ۵۰ سال در اروپا و آمریکا به خوشگذرانی از اموال ملت ایران پرداخت و حتی یک روز کار نکرد، بلکه با تمام وجود، بر علیه کشور و مردمش با دشمنان همپیمان شد و تمام تلاش خود را برای بمباران کشور و مردم کشورش به کار گرفت. این خیانت و وطنفروشی، با همراهی و رضایت کسی که آزادی جنسی را برای همسرش افتخار میدانست، که خود انتظار ملکه شدن داشت، اوج گرفت.»
این مستندساز تأکید کرد: «تفاوت بسیار است میان شرافت و خیانت، شرافت و وطنفروشی، شرافت و بیعزتی، شرافت و رذالت. دیگر دوران عوامفریبی با ظاهرسازیها گذشته است. پیش از بر زبان آوردن واژه شرافت، باید با نیت پاک و قلبی روشن، حقیقت را درک کنیم. ایران و ایرانی، پس از روز واقعه، هزاران پله به سوی قلههای پیشرفت پرواز کرده و اکنون راه تا قله بسیار کوتاه است. ما در این مسیر، تا رسیدن به قله، استوار و با ایمان گام برمیداریم، به یاری خداوند.»
