پیکر پاک رهبر مجاهد انقلاب، در جوار امام مهربانیها آرام گرفت و دلهای بیقرار زائران، داغدارِ فراق او گشتهاند.
پیکر پاک رهبر مجاهد انقلاب، آرامآرام به ضریح حرم رضوی رسید و در جوار امام مهربانیها آرام گرفت؛ باوری سخت، اما واقعیتی نزدیک. مردم آمدهاند تا غبارروبی او را ببینند، نه برای پایانِ یک انتظار، بلکه چشمها پر از اشک و دلها نگرانِ ندیدنش. حرم همچنان شلوغ است و زائران به شهرهایشان برنگشتهاند، چون داغ فراق، هنوز بر سینهها سنگینی میکند.
روزگاری در انتظار او بودیم و اکنون، انتظارمان تمام نشده، فقط شکلش عوض شده است؛ از غبارروبی ضریح، به اشکهایی رسیدهایم که قصدِ تمامشدن ندارند. از آمادهسازی حرم، به حال و هوای خوشآمدگویی و اندوهِ ندیدنش. صدای گریه، گویی یکنفسِ بلند است؛ نه فقط صدای چند چشم، بلکه پژواکِ دلهایی که بیقرارند و آرام نمیگیرند.
هر قدم به او نزدیکتر میشود، بغضها سنگینتر میگردد، انگار همه با هم، در یک زبان مشترک زمزمه میکنند: «رسیده به حَرمت یا رئوف، رهبر ما…» دارالذکر از امروز، تنها یک محل آرامگاه نیست؛ بلکه معنایی تازه یافته است؛ یک قطعه از بهشت روی زمین که آغوش خود را برای پیکر پاک رهبر مجاهدِ شهید انقلاب گشود.
آمدنِ او، نقطهای در تاریخ نیست؛ بلکه پناهی است برای اشکهای ما و نشانی است برای دلهایی که میخواهند حضورش را در همین نزدیکترین فاصلهها حس کنند. زائرانی که نرفتهاند، بسیاری از زائران هنوز به شهرهایشان بازنگشتهاند، گویی برایشان رفتن ممکن نیست، وقتی داغ فراق بر سینهها نشسته است. در گوشههای حرم، نگاهها خسته است، اما پاها ترک نمیکنند؛ چون دل، تا وقتی آرام نگیرد، حاضر به جدایی نمیشود و به همین دلیل است که حرم همچنان شلوغ میماند.
شلوغیِ بیسر و صدا، شلوغیِ اشک و سکوتی سنگین. مردم آمدهاند تا همسو با همان انتظار دیرین، بارِ حضور را ادامه دهند؛ با اینکه وداع سخت است، اما یادِ او سختتر از وداع، در دل میماند. دارالذکر، آرامگاه ابدی برای مجاهد خستگیناپذیر، حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای (رضواناللهتعالیعلیه) است. از همین امروز، حافظه تاریخی این سرزمین، نام او را با اشک و آرامشِ، جهاد و مقاومت توأمان به یاد خواهد سپرد.
منبع: تسنیم
