کتاب «علی از زبان علی» که با هدف معرفی شخصیت بیبدیل امام علی(ع) به غیرفارسیزبانان به رشته تحریر درآمده بود، اکنون به زیان ترکی استانبولی ترجمه و منتشر شد.
پس از موفقیت چشمگیر نسخههای فارسی و عربی کتاب «علی از زبان علی»، اثر ارزشمند حجتالاسلام والمسلمین محمد محمدیان، این اثر سترگ برای معرفی هرچه بیشتر شخصیت والا و سیره پاک مولیالموحدین، امام علی(ع)، به مخاطبان غیرفارسیزبان، به زبان شیرین ترکی استانبولی ترجمه و روانه بازار نشر شد.
این اثر منحصر به فرد که توسط «میکاییل گورل»، معاون رئیس مؤسسه آل البیت(ع) ترکیه، به زبان ترکی استانبولی برگردانده شده است، رویکردی بدیع در معرفی امام علی(ع) دارد. این کتاب به جای روایت تاریخی صرف، با اتکا به سخنان و خاطرات مستقیم و اول شخص آن حضرت، زندگی سراسر فضیلت ایشان را به تصویر میکشد. این روایت زنده، مخاطب را از دوران پربرکت کودکی و تربیت در دامان پیامبر اکرم(ص) تا لحظات ناب شهادت در محراب عبادت همراهی میکند.
استقبال بینظیر از این کتاب، از جمله فروش ۱۲۰ هزار نسخه در ایران، و انتشار پیاپی آن به زبانهای عربی و ترکی، نشاندهنده عطش جهانی برای بازخوانی الگوی بیبدیل عدالت و اخلاق در وجود مبارک امام علی(ع) در دنیای پرآشوب کنونی است.
در بخشی از این اثر گرانبها میخوانیم: «من علی فرزند ابوطالب و فاطمه بنت اسد، در روز سیزدهم رجب سال ۳۰ عامالفیل، در شهر مکه و در درون خانهٔ کعبه متولد شدم. پدرم ابوطالب، چندین فرزند داشت و از نظر معیشت در تنگنا بود. خویشان نزدیک به یاری وی شتافتند و هرکدام سرپرستی یکی از فرزندان او را برعهده گرفتند. از آن میان، رسول خدا (ص) مرا برگزیدند تا همچون عضوی از خانوادهٔ آن حضرت، در کنار ایشان و خانوادهشان زندگی کنم.»
و در ادامه، عمق ارادت و تربیت پیامبرگونه آن حضرت نسبت به امام علی(ع) اینگونه به تصویر کشیده میشود: «پیامبر (ص) پسری نداشتند؛ اما تقدیر الهی چنان بود که از من، چونان فرزندشان نگهداری کنند و در رشد و تربیت من از هیچ لطفی دریغ نورزند و تمام مهر و عطوفتی که یک پدر به فرزندش دارد، برای من بهکار گیرند؛ تا آنجا که رسول خدا (ص) مرا در دامان خویش مینشاندند و در آغوش میگرفتند و در بستر مخصوص خود جای میدادند.»
«در کنار ایشان آرام میگرفتم و بوی خوش آن حضرت به مشامم میرسید. حتی گاه غذا را لقمهلقمه در دهانم میگذاشتند. هرگز دروغی در گفتار من و خطایی در رفتار من مشاهده نکردند.»
«از لحظهای که رسول خدا (ص) را از شیر گرفته بودند، خداوند گرامیترین فرشتهاش را مأمور تربیت وی کرده بود تا او را همواره به راههای کرامت و راستی و اخلاق نیکو راهنمایی کند. من نیز همواره با رسول خدا (ص) بودم، همچون فرزندی که همیشه در کنار مادر است. آن بزرگوار نیز هر روز درس جدیدی از اخلاق نیکو به من میآموختند و از من میخواستند که در گفتار و رفتار، از ایشان پیروی کنم.»
«رسول خدا (ص) هر سال، چندماهی را در غار «حراء» سپری میکردند. در آن ایام، تنها من بودم که با ایشان ملاقات میکردم و در طول این مدت، جز من، کسی ایشان را نمیدید.»
