جام جهانی 2026؛ رودری بهترین بازیکن شد، اما پرسش بزرگ همچنان باقی است: چرا مسی؟

در حالی که اسپانیا با درخشش رودری قهرمانی جام جهانی 2026 را از آن خود کرد و این بازیکن جایزه بهترین بازیکن تورنمنت را دریافت نمود، اما پرسش‌هایی جدی درباره نادیده گرفتن درخشش بی‌نظیر لیونل مسی در این رقابت‌ها مطرح است.

جام جهانی 2026 با ثبت یکی از بهترین تورنمنت‌های تاریخ فوتبال به پایان رسید. در شرایطی که اسپانیا با نمایش مقتدرانه و درخشش ستاره بی‌چون و چرای خود، رودری، جام قهرمانی را بالای سر برد، جایزه بهترین بازیکن جام نیز به این ستاره ارزشمند اهدا شد. اما در میان این افتخارات، یک پرسش بزرگ همچنان جامعه فوتبال را به خود مشغول کرده است: چرا مسی، با وجود نمایش‌های درخشان و لحظات فراموش‌نشدنی که خلق کرد، نتوانست عنوان بهترین بازیکن جام را از آن خود کند؟

رودری بدون شک یکی از مهره‌های کلیدی تیم قهرمان بود. آمار پیشرفته، کیفیت بالا در مالکیت توپ، دقت پاس‌های چشم‌نواز، عملکرد دفاعی مستحکم و نقش رهبری او در تیم اسپانیا، همگی ستایش‌برانگیز و شایسته تقدیر هستند. با این حال، آیا این عملکرد به تنهایی برای کسب عنوان ارزشمندترین بازیکن جام جهانی کافی بود؟

جام جهانی 2026 با داستان‌های فراموش‌نشدنی‌اش در تاریخ ثبت خواهد شد؛ قهرمانی مقتدرانه اسپانیا، نمایش هجومی فرانسه، عملکرد درخشان جود بلینگام، شگفتی‌های نروژ و مسیر انگلیس تا نیمه‌نهایی، همگی بخشی از خاطرات این رقابت‌ها خواهند بود. اما شاید هیچ روایتی به اندازه بازگشت‌های دراماتیک آرژانتین در ذهن فوتبال‌دوستان باقی نماند؛ بازگشت‌هایی که در مرکز همه آن‌ها، نام لیونل مسی قرار داشت.

مسی، در 39 سالگی، تورنمنتی خیره‌کننده را پشت سر گذاشت. او با ثبت 8 گل و 4 پاس گل، نقشی تعیین‌کننده در صعود آرژانتین به فینال ایفا کرد؛ آماری که فراتر از اعداد، تأثیر واقعی او بر روند مسابقات را نشان می‌دهد. نکته قابل تأمل اینجاست که مسی در دیدار نهایی، علیرغم تلاش‌های فراوان، نتوانست مانند بازی‌های پیشین درخشش مورد انتظار را رقم بزند.

حتی اگر عملکرد او در مرحله گروهی را نادیده بگیریم، نقش مسی در مراحل حذفی غیرقابل انکار است. او در بازی مقابل کیپ‌ورد، گل نخست تیمش را به ثمر رساند و پایه‌گذار پیروزی تیمش بود. برابر مصر، با وجود از دست دادن یک ضربه پنالتی، ابتدا پاس گل داد و سپس با گل تساوی در دقایق پایانی، آرژانتین را به مسابقه بازگرداند.

در دیدار مقابل سوئیس نیز، یک پاس گل دیگر به نام او ثبت شد و در نیمه‌نهایی برابر انگلیس، زمانی که آرژانتین تا دقیقه 85 از حریف عقب بود، دو پاس گل سرنوشت‌ساز او مسیر بازی را به کلی تغییر داد. به‌ویژه پاس او برای گل لائوتارو مارتینس، یکی از لحظات ماندگار این رقابت‌ها بود.

واقعیت این است که آرژانتین در این جام حول محور مسی شکل گرفت. هم‌تیمی‌های او بارها تأکید کردند که انگیزه اصلی‌شان، قهرمان کردن کاپیتان خود بود. مسی شاید مانند سال‌های جوانی توان دویدن مداوم را نداشت، اما با تجربه، هوش تاکتیکی و کیفیت فنی بی‌نظیر خود، بار اصلی تیم را بر دوش کشید.

سه بازگشت تاریخی آرژانتین از مهم‌ترین لحظات جام جهانی 2026 بودند؛ بازگشت‌هایی که بدون حضور و تأثیر مستقیم مسی، احتمالاً هرگز رقم نمی‌خوردند. حتی در دقایق پایانی فینال نیز، او با ارسال یک پاس کلیدی، زمینه‌ساز خلق یکی از خطرناک‌ترین موقعیت‌های تیمش شد.

شاید خود مسی از دست دادن عنوان بهترین بازیکن جام را چندان جدی نگیرد؛ او همچنان یکی از اصلی‌ترین مدعیان توپ طلای سال خواهد بود. اما نادیده گرفتن تأثیر بازیکنی که مهم‌ترین لحظات تورنمنت را رقم زد و تماشایی‌ترین نمایش‌ها را به تصویر کشید، تصمیمی است که بدون تردید تا سال‌ها محل بحث و گفتگو خواهد بود.

این جام جهانی نه‌تنها به خاطر قهرمانی شایسته اسپانیا، بلکه به دلیل نمایش‌های فراموش‌نشدنی لیونل مسی در حافظه فوتبال جهان باقی خواهد ماند؛ نمایش‌هایی که بسیاری معتقدند او را شایسته دریافت عنوان بهترین بازیکن جام جهانی 2026 می‌کرد.

رکوردهای تاریخ یکی پس از دیگری تسلیم لیونل مسی شدند.

منبع: تسنیم