امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی، ادعا کرده که با پذیرش هدایت تیم ملی و قرارداد 30 میلیاردی، “ایثار” کرده است. اما آیا این ادعا با واقعیت عملکرد او و مبالغ دریافتیاش همخوانی دارد؟
صحبتهای جدید امیر قلعهنویی پس از ناکامی در رقابتهای جام جهانی 48 تیمی، این پرسش را مطرح میکند که آیا او واقعاً “ایثار” کرده است؟ او ادعا میکند که با پذیرش هدایت تیم ملی با مبلغ 30 میلیارد تومان، ایثار کرده و خود را با مربیان لیگ برتری که درآمد بیشتری دارند، مقایسه میکند.
نکته قابل توجه این است که قلعهنویی در اسفند ماه 1401، زمانی که در 10 سال قبل از آن هیچ جامی با تیمهای باشگاهی به دست نیاورده بود (آخرین قهرمانی او با استقلال به فصل 92-91 بازمیگردد)، سکان هدایت تیم ملی را بر عهده گرفت. این انتصاب در آن زمان نیز با انتقاداتی همراه بود، اما او با وجود این انتقادات، “ایثار” کرد و هدایت تیم ملی را پذیرفت.
حال اینکه چرا او، با وجود ادعای کم بودن مبلغ قرارداد، پذیرفته است هدایت تیم ملی را بر عهده گیرد و این “ایثار” را بر گردن مردم میگذارد، خود سوالی بیپاسخ است. روشن است که نشستن بر نیمکت تیم ملی و حضور در جام جهانی، رویای هر مربی ایرانی است و شاید قلعهنویی اگر این مبلغ را هم دریافت نمیکرد، باز هم این فرصت را مغتنم میشمرد.
اکنون که قرارداد او رو به اتمام است، فرصت مناسبی برای اوست که دیگر “ایثار” نکند و با بازگشت به لیگ برتر، همان پولی را که حق خود میداند، دریافت کند.
مقایسه بیدلیل قلعهنویی با کیروش نیز عجیب به نظر میرسد. آیا اشتباهات احتمالی کیروش، مجوزی برای قلعهنویی است تا او نیز دچار اشتباه شود؟ صرف اینکه کیروش مورد انتقاد قرار نگرفته (که قطعاً مورد انتقاد قرار گرفته است)، دلیل نمیشود که قلعهنویی خود را مجاز بداند پاداشهایی را که در قراردادش قید نشده، مطالبه کند.
کیروش بندی در قرارداد خود داشت که 10 درصد از پاداش صعود به جام جهانی را دریافت میکرد، اما قلعهنویی چنین بندی نداشت. با این حال، پس از اطلاع از این موضوع، به فدراسیون فوتبال فشار آورد تا این پاداش به او نیز پرداخت شود.
در ابتدا صحبت از یک میلیون دلار برای قلعهنویی بود که این رقم به 800 هزار دلار کاهش یافت. این 800 هزار دلار برای جام جهانی 48 تیمی که سهمیه آسیا 8.5 سهمیه بود، در حالی باید محاسبه شود که نرخ دلار در زمان تصویب 175 هزار تومان بوده و معادل ریالی آن 140 میلیارد تومان میشود. آیا این مبلغ نیز در چارچوب “ایثار” قرار میگیرد؟
قرارداد مربیان باید متناسب با پاداشها باشد. طبق قوانین، قلعهنویی میتوانست تا 7 برابر حقوق ماهانه خود پاداش دریافت کند. با توجه به قرارداد 30 میلیارد تومانی در سال (2.5 میلیارد تومان در ماه)، او میتوانست تا 17.5 میلیارد تومان پاداش دریافت کند.
قلعهنویی اما این دستاورد را نیز به رخ میکشد و با مقایسه با عدم صعود امارات به جام جهانی، این پول را حق مسلم خود و بازیکنان میداند.
واقعیت این است که با رویکرد دفاعی خود، امیر قلعهنویی و “تیم نخبهاش” را در موضع انفعال قرار داده است. او در صحبت کردن نیز موفق عمل نمیکند و همین موضوع باعث افزایش حواشی اطراف تیم ملی شده است.
منبع: تسنیم
