پیکر مطهر تعدادی دیگر از شهدای حادثه تروریستی مدرسه دخترانه در میناب پس از کشف در تفحص نهایی، با حضور پرشور مردم تشییع شد. «کد ۶۴» نامی بود که بر روی پیکر مهدیس نظری، دختر دانشآموز، نقش بست و یادآور حماسه ایثار شد.
میناب امروز دوباره شاهد صحنه ای تلخ و در عین حال با شکوه بود؛ مراسم تشییع پیکر مطهر شهدای مدرسه دخترانه میناب پس از کشف بقایای جدیدی از پیکرهای مطهر آنان در تفحص باقیمانده ساختمان.
شاید برای کسانی که اخبار را دنبال نمیکنند، این پرسش مطرح شود که مگر پیش از این مراسم تشییع برگزار نشده بود؟
بله، اما امروز پس از گذشت ماهها، تکههایی از بدن برخی از شهدا که در جریان تفحص به دست آمده بود، پیدا شد. از جمله آن میتوان به بخشی از پیکر خانم معلم، زهره شهریاری، اشاره کرد که بانوی معلم در زمان شهادت، شش ماهه باردار بود و چه بسا او تازه از جنسیت فرزندش باخبر شده و در رؤیاهایش به دنبال نامی زیبا برای او میگشت.
این بانوی سی و چند ساله شاید هرگز تصور نمیکرد که نام فرزند دلبندش، پیش از تولد، جهانگیر خواهد شد و نام او در تاریخ ماندگار میشود؛ نامی که «شهید» است.
امروز بار دیگر، تمامی اهالی میناب در سوگ قهرمانان کوچک خود ایستادند. حتی خانواده مهدیس نظری، دختر دانشآموز، که پیکر مطهرش در همان روز نخست حادثه پیدا شده بود، در این مراسم حضور داشتند. پیکری که جمجمه کوچکش شکافته بود و این نوع شهادت، یادآور جمله گرانقدر نهجالبلاغه است: «اعِرِ اللهَ جُمْجُمَتَکَ».
مهدیس، سرشار از امید و زیبایی بود؛ همچون مژههای بلند و دلربایش که حتی پس از دو روز ماندن در سردخانه و چسبیدن شدت سرما به هم، همچنان زیبایی خود را حفظ کرده بود. مهدیس، مانند دیگر همکلاسیهایش، با لباس زیبای دخترانه مدرسه راهی کلاس درس شد، اما دیری نپایید که او را با نامی دیگر صدا زدند. هنگامی که پیکر مهدیس را در کاور مشکی رنگی قرار دادند تا برای شناسایی به خانوادهاش تحویل شود، روی آن نوشته بود: «کد ۶۴!»
منبع: تسنیم
