چرا خروج از معاهده ان‌پی‌تی گزینه منطقی ایران است؟

بررسی تاریخچه عملکرد یکجانبه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و معاهده ان‌پی‌تی نشان می‌دهد این نهادها به جای حمایت از حقوق هسته‌ای مشروع ایران، به ابزاری برای فشار و جاسوسی علیه منافع ملی کشور تبدیل شده‌اند.

معاهده ان‌پی‌تی با شعار حمایت از توسعه انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای برای تمام کشورها ایجاد شد، اما عملکرد چند دهه اخیر آن، روایت دیگری را نشان می‌دهد. در حالی که رژیم صهیونیستی، که هرگز به این معاهده نپیوسته، با حمایت بی‌قید و شرط قدرت‌های غربی به توسعه برنامه‌های نظامی خود ادامه می‌دهد، جمهوری اسلامی ایران با وجود پایبندی کامل به مقررات و حتی پذیرش تعهدات فراتر از پروتکل الحاقی، همواره تحت شدیدترین فشارها و تحریم‌ها قرار گرفته است.

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به جای ایفای نقش بی‌طرفانه، عملاً به ابزاری در دست آمریکا و رژیم صهیونیستی تبدیل شده است. این آژانس نه تنها از حق مسلم ایران برای دستیابی به فناوری هسته‌ای صلح‌آمیز حمایت نکرده، بلکه اطلاعات آن بارها مبنای اقدامات خرابکارانه و حتی تهدیدات نظامی علیه تاسیسات کاملاً صلح‌آمیز ایران قرار گرفته است. اظهارات اخیر مدیرکل این آژانس که به صراحت از امکان «بمباران تاسیسات هسته‌ای ایران» سخن گفت، پرده از چهره واقعی این نهاد بین‌المللی برداشت.

با توجه به این سابقه، خروج از معاهده ان‌پی‌تی می‌تواند گزینه‌ای منطقی برای حفظ امنیت و منافع ملی ایران باشد. جمهوری اسلامی ایران همواره بر حق ذاتی خود برای استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای تاکید کرده و ثابت کرده که تعهدات بین‌المللی خود را حتی فراتر از حد لازم رعایت می‌کند. ادامه حضور در معاهده‌ای که ابزاری برای تحدید حاکمیت ملی و ایجاد تهدیدات امنیتی شده، دیگر توجیهی ندارد.

ایران با تکیه بر توان متخصصان داخلی و عزم راسخ ملت، راه پیشرفت و توسعه صلح‌آمیز هسته‌ای را ادامه خواهد داد، حال چه در چارچوب معاهدات بین‌المللی و چه با تکیه بر توانمندی‌های داخلی. تصمیم‌گیری در این زمینه منحصراً بر اساس مصالح عالی کشور و دور از هرگونه فشار خارجی اتخاذ خواهد شد.