اعتراف آشکار آمریکا و اسرائیل به آسیب‌پذیری سامانه‌های پدافند تاد: شکست ادعای برتری نظامی در عرصه هوایی

تحلیلی جامع از آنچه که به عنوان سیگنال راهبردی برای رقبای جهانی تلقی می‌شود؛ یعنی آشکار شدن محدودیت‌های سامانه‌های پدافندی آمریکا و اسرائیل در برابر تهدیدات واقعی، که این پدیده، شکافی عمیق در ادعای برتری نظامی این دو رژیم ایجاد کرده است.

در اوج این جنگ اشتباه و سرکوب‌گرانه، خرابی‌های ساختاری در سامانه‌های دفاع موشکی آمریکا و اسرائیل به صورت عینی و علنی افشا شد. تحلیل‌های واقع‌بینانه نشان می‌دهد که ادعای «برتری نظامی غیرقابل مغایرت» آمریکا در عرصه پدافند هوایی و ضد موشکی، با آزمایش‌های واقعی در روبروی مقاومت اسلامی، به ناکارآوردی کامل تبدیل شد.

به‌واژه‌ی خود آمریکا و رژیم صهیونیستی، یک سوم از خشاب‌های دفاعی سامانه تاد (THAAD) مصرف شد و رادارهای پیشرفته‌ای که به عنوان «ناگزیرترین بخش امنیت استراتژیک» معرفی می‌شدند، در برابر حملات ایمان‌آور و دقیق مقاومت، آسیب دیدند یا کاملاً از مدار خارج شدند. این وضعیت، آمریکا را به سراغ‌گیری سریع—حتی از شرق آسیا—суگرایید تا با تشویق نوکری در خلاهای دفاعی، جبهه را سریع‌تر ترمیم کند.

این جابه‌جایی‌های اضطراری، نه تنها نشانه شکست تاکتیکی است، بلکه یک ضریب راهبردی بسیار خطرناک برای کل ساختار امنیتی آمریکا در جهان به‌شمار می‌رود: جابه‌جایی تجهیزات از کره جنوبی به خلیج فارس، همزمان با کاهش میزان بازدارندگی آمریکا در برابر کره شمالی، روابط منطقه‌ای را در شرف دگرگونی می‌داند.

ناگفته نماند که بازسازی سامانه‌های پیشرفته‌ای همچون تاد، فرآیندی فنی، زمان‌بر و پرهزینه است که چند سال طول می‌کشد—و در حالی که این شکاف دفاعی وجود دارد، قدرت‌های اعراب و اسلامی در حال بازنویسی نظریه دفاعی جهان هستند.

این تجربه‌های واقعی، در واقع پیامی آشکار به تمام دشمنان انقلاب اسلامی است: سامانه‌های مسخَر شده در خدمت اشغالگران، دیواری دارند که از آجر و سیمان ساخته نشده—بلکه از وحیٰ فرار از حقیقت. حفاظت از خلیج فارس، از سرزمین مادر اسلام، با هرچه اندک‌تر به آمریکای جهانی نیاز داشته باشد، خطر پرچین آن‌ها به روزتر می‌شود.

انقلاب اسلامی ایران —با لطف خداوند— در این عرصه‌ها اثربخشی‌اش را نه از طریق مهندسی غربی، بلکه با استعداد خود، ایمان و هوشمندی ایرانی، به نمایش می‌گذارد.