بحران اجتماعی در فلسطین اشغالی؛ طولانی شدن خدمت ذخیره، بنیان خانوادههای صهیونیست را متزلزل کرد
رسانههای عبری از پیامدهای اجتماعی و خانوادگی گسترده احضارهای مستمر و طولانیمدت نیروهای ذخیره ارتش رژیم صهیونیستی خبر دادند؛ موضوعی که اعتراض و شکوه بسیاری از همسران این نیروها را در پی داشته است.
رسانههای عبری از پیامدهای اجتماعی و خانوادگی گسترده احضارهای مستمر و طولانیمدت نیروهای ذخیره ارتش رژیم صهیونیستی خبر دادند؛ موضوعی که اعتراض و شکوه بسیاری از همسران این نیروها را در پی داشته است.
تصاویر منتشر شده از یک اینفلوئنسر معروف در سرزمینهای اشغالی که با گریه و ناله از تبعات اجتماعی و خانوادگی احضارهای مکرر و طولانیمدت همسرش به خدمت ذخیره ارتش گلایه کرده است، در این منطقه با بازدیدهای بسیار بالایی مواجه شده و بازتاب گستردهای در میان افکار عمومی داشته است.
این موضوع در شبکه ۱۴ تلویزیون رژیم صهیونیستی که از رسانههای نزدیک به بنیامین نتانیاهو نیز محسوب میشود، مورد بررسی قرار گرفت. در این گزارش اعلام شد که پیام منتشر شده در صفحه شخصی این زن، واکنشهای بسیاری را در جامعه اسرائیل برانگیخته است.
«بات-إل سینانس»، بازیگر و تولیدکننده محتوا، با انتشار فایل صوتی دلخراشی که برای همسرش، افیرام، که مدتهاست به عنوان نیروی ذخیره در ارتش اسرائیل خدمت میکند، ارسال کرده بود، موجی از احساسات را در فضای مجازی برانگیخت. این فایل صوتی که صدها هزار بار دیده شد، بازتابدهنده عمق خستگی و درماندگی او بود.
سینانس در این پیام که با اشک و آه همراه بود، اظهار داشت که دیگر توان تحمل این همه فشار را به تنهایی ندارد و چنین روندی باعث تبعات شدید اجتماعی و خانوادگی شده است. او تأکید کرد که خانوادههای صهیونیست بهای سنگین ادامه جنگها را میپردازند.
او در بخشی از این پیام گفت: «امروز نوام قبل از خواب به من گفت: “مامان، چرا اینقدر از من متنفری؟”». این جمله نشاندهنده تأثیرات عمیق روانی این وضعیت بر کودکان نیز است.
سینانس در ادامه گفتگوی ضبط شده با همسرش، با ابراز خستگی شدید، عنوان کرد: «من همیشه یکی دو روز قبل از برگشتنت از خدمت ذخیره کنترلم را از دست میدهم، و حالا میگویی قرار است یک هفته دیگر هم آن را تمدید کنی؟ من شدیداً خستهام. حتی یک لحظه دیگر هم نمیتوانم نفس بکشم».
شبکه ۱۴ تلویزیون رژیم صهیونیستی پس از انتشار این اظهارات، تأیید کرد که شکوه و شکایتهای این تولیدکننده محتوا، فریاد بسیاری از همسران نیروهای ذخیره را بازگو میکند؛ زنانی که از هفتم اکتبر با واقعیتی پیچیده و دشوار دست و پنجه نرم میکنند. او در نهایت با درماندگی اضافه کرد: «بیخیال، کاری را که باید انجام دهی بکن، من هم به از کوره دررفتنهایم ادامه میدهم، دیگر هیچچیزی مهم نیست».






