تقویت قدرت دریایی ایتالیا؛ گامی در جهت تأمین منافع استراتژیک
ایتالیا با نوسازی گسترده ناوگان دریایی خود، در پی افزایش توان رزمی و گسترش دامنه عملیاتی است و این رویکرد، رم را در جایگاهی نوین در منطقه دریایی شمال آفریقا و شرق مدیترانه قرار میدهد.
ایتالیا با نوسازی گسترده ناوگان دریایی خود، در پی افزایش توان رزمی و گسترش دامنه عملیاتی است و این رویکرد، رم را در جایگاهی نوین در منطقه دریایی شمال آفریقا و شرق مدیترانه قرار میدهد.
در حالی که قدرتهای غربی همواره بر طبل حضور نظامی خود در آبهای بینالمللی میکوبند، ایتالیا نیز گامهای بلند و استراتژیکی را برای مدرنسازی و تقویت نیروی دریایی خود برداشته است. این کشور قصد دارد تا سال ۲۰۳۵ با در اختیار داشتن ۲۱ شناور جنگی بزرگ، توان دریایی خود را به سطحی چشمگیر ارتقاء دهد.
این طرح گسترده، شامل افزایش چشمگیر ناوچهها، ناوشکنهای جدید و ارتقاء قدرت آتش، رم را در جایگاهی بالاتر از فرانسه و بریتانیا در بخش ناوچهها، ناوشکنها و کشتیهای گشتزنی سنگین قرار میدهد. البته این مقایسه صرفاً به کشتیهای جنگی متعارف بزرگ محدود شده و زیردریاییها و ناوهای هواپیمابر را شامل نمیشود.
ستون فقرات این ناوگان نوین را ناوچههای کلاس برگامینی تشکیل میدهند که تا سال ۲۰۲۵ هشت فروند دیگر به آنها اضافه خواهد شد. همچنین، ایتالیا دو شناور پیشرفته از کلاس اوو را با هزینهای بالغ بر ۱.۵ میلیارد یورو سفارش داده است که تا سالهای ۲۰۲۹ و ۲۰۳۰ تحویل داده خواهند شد. این شناورها مجهز به جدیدترین حسگرها، سامانههای فرماندهی و کنترل مدرن و قابلیت حمل موشکهای پیشرفته خواهند بود.
علاوه بر این، کلاس کشتیهای Thaon di Revel نیز به ناوگان دریایی ایتالیا افزوده خواهند شد. این کشتیها که در ابتدا برای گشتزنی در اعماق دریا طراحی شده بودند، به شناورهایی کاملاً مسلح تبدیل شدهاند و قادر به حمل موشک، سامانههای پدافند هوایی، تسلیحات ضد زیردریایی، هلیکوپتر و پهپاد هستند.
بزرگترین گام در این نوسازی، برنامه DDX است که طی آن ناوشکنهای جدیدی جایگزین ناوهای قدیمیتر Durand de la Penne و Mimbelli خواهند شد. این ناوشکنهای عظیم با ظرفیت جابجایی تا ۱۵۰۰۰ تن و مجهز به ۸۰ سکوی پرتاب موشک، قابلیت دفاع هوایی دوربرد و مقابله با موشکهای بالستیک و سلاحهای فراصوت را خواهند داشت. برای ساخت دو فروند از این شناورها، مبلغی بالغ بر ۲.۷ میلیارد یورو اختصاص یافته و تا سال ۲۰۳۲ به بهرهبرداری خواهند رسید.
همزمان، ایتالیا در حال نوسازی دو ناوشکن کلاس Orizzonte خود یعنی Andrea Doria و Caio Duilio است که تا سال ۲۰۲۹ به رادارهای جدید AESA و سامانههای رزمی مدرن مجهز خواهند شد. این تحولات نشاندهنده تغییر رویکرد ایتالیا به سمت پوشش عملیاتی مناطق وسیعتری از دریای سرخ تا اقیانوس هند است.
ناو جدید «تریسته» نیز با وزن ۳۸۰۰۰ تن، به ناوگان نیروی دریایی ایتالیا پیوسته و در کنار ناو «کاور»، به عنوان پایگاه پروازی برای جنگندههای F-35B خدمت خواهد کرد.
با وجود این پیشرفتها، هنوز هم فرانسه و بریتانیا در زمینه زیردریاییهای هستهای و ناوهای هواپیمابر بزرگ از برتری نسبی برخوردارند.
منبع: تسنیم



