شفاف‌سازی شرکت ملی پالایش و پخش؛ متانول در بنزین، مطابق با استانداردهای ملی

شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران با صدور اطلاعیه‌ای، به شایعات پیرامون استفاده از متانول در بنزین و ادعای آسیب‌رسانی آن به خودروها پایان داد و بر انطباق کامل این موضوع با استانداردهای ملی تأکید کرد.

در پی انتشار مطالب غیرمستند در برخی رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی مبنی بر استفاده از متانول در بنزین و احتمال آسیب‌رسانی آن به خودروها، شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران با رویکردی شفاف‌سازانه، توضیحاتی را جهت تنویر افکار عمومی ارائه نمود.

استفاده از متانول به عنوان یک ترکیب اکسیژنه در سوخت، امری شناخته‌شده در سطح جهان است که با اهدافی چون بهبود فرآیند احتراق، افزایش عدد اکتان و مدیریت ترکیب سوخت صورت می‌پذیرد. در برخی کشورها، استانداردها و الزامات فنی مشخصی برای استفاده از آن در ترکیب سوخت تدوین شده است.

استاندارد ملی ایران به شماره 22920، که با مشارکت تمامی ذینفعان از جمله شرکت‌های خودروساز و سازمان حفاظت محیط زیست تدوین گردیده، استفاده از ترکیبات اکسیژنه از جمله متانول را مجاز دانسته و حداکثر میزان مجاز آن را 3 درصد حجمی تعیین کرده است. بنابراین، استفاده از متانول در چارچوب این استاندارد، موضوعی خارج از مقررات ملی نیست و ارزیابی کیفیت بنزین باید بر اساس مجموع مشخصات فرآورده نهایی و انطباق آن با الزامات استاندارد صورت گیرد.

در خصوص افزودن متانول به سوخت در چارچوب استاندارد ملی ایران، مطالعات گسترده آزمایشگاهی و میدانی توسط مراجع علمی معتبر از جمله پژوهشگاه صنعت نفت و شرکت پژوهش و فناوری پتروشیمی انجام شده است. شرکت نفت ستاره خلیج فارس نیز به صورت آزمایشی و نه مستمر، از نیم درصد حجمی متانول (حدود یک‌ششم سقف تعیین‌شده در استاندارد) استفاده کرده است که این میزان کاملاً در انطباق با الزامات کیفی مصوب و قوانین مربوطه قرار دارد.

ارزیابی کیفیت بنزین موتور صرفاً بر اساس وجود یا عدم وجود یک ترکیب خاص امکان‌پذیر نیست؛ ملاک اصلی، انطباق مشخصات محصول نهایی با مجموعه الزامات کیفی و استانداردی است. وجود نیم درصد متانول به تنهایی نه تنها دلیلی بر آسیب‌رسانی به خودرو نیست، بلکه به تنهایی نیز تأییدکننده کیفیت بنزین نخواهد بود. در این فرآیند، مشخصاتی چون عدد اکتان، فشار بخار، محدوده تقطیر، میزان آب، پایداری اکسیداسیونی، خورندگی، ترکیبات اکسیژنه و سایر ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی محصول نهایی مورد بررسی و کنترل قرار می‌گیرند که تمامی این موارد در انطباق کامل با استاندارد و قوانین موضوعه بوده‌اند.

در پایان، تأکید می‌گردد که اظهارنظر دقیق درباره آثار سوخت بر خودرو، نیازمند بررسی مجموع آزمون‌های مرتبط با کیفیت سوخت، عملکرد موتور و سازگاری اجزای سیستم سوخت‌رسانی در یک دوره زمانی معتبر است. بر این اساس، استانداردهای ملی و بین‌المللی، مشخصات فنی فرآورده و نتایج آزمون‌های معتبر آزمایشگاهی و فنی، باید مبنای قضاوت قرار گیرند، نه شایعات و مطالب غیرمستند منتشر شده در فضای مجازی.