نفوذ آمریکا در صنعت نفت ونزوئلا، خطر بزرگ برای سرمایه‌گذاری‌های ۱۰۰ میلیارد دلاری چین

توافق نفتی جدید آمریکا با ونزوئلا، بازپرداخت بدهی‌های چند ده میلیارد دلاری پکن به کاراکاس را با چالش‌های جدی مواجه کرده و نفوذ چین در صنعت نفت این کشور را کاهش می‌دهد.

چین که طی دو دهه گذشته به عنوان شریک اقتصادی اصلی ونزوئلا در آمریکای لاتین، میلیاردها دلار به این کشور وام داده و قرار بود بخشی از این بدهی‌ها از طریق صادرات نفت بازپرداخت شود، اکنون با چالشی بزرگ روبرو است. آمارهای منتشر شده نشان می‌دهد که بانک‌های چینی تا سال ۲۰۱۵ حداقل ۶۰ میلیارد دلار تسهیلات نفتی به ونزوئلا ارائه کرده بودند و مجموع تعهدات و سرمایه‌گذاری‌های این کشور در ونزوئلا از مرز ۱۰۰ میلیارد دلار نیز فراتر رفته است.

تحلیلگران معتقدند ونزوئلا همچنان حداقل ۱۰ میلیارد دلار به وام‌دهندگان چینی بدهکار است. این در حالی است که توافق جدید نفتی میان واشنگتن و کاراکاس، مسیر بازپرداخت این بدهی‌ها را برای پکن دشوارتر از گذشته کرده است. بر اساس این توافق، یک شرکت آمریکایی قرار است نقش پررنگی در توسعه و تجاری‌سازی بخشی از ذخایر نفتی ونزوئلا ایفا کند. این در حالی است که برخی از این میادین نفتی پیش‌تر توسط شرکت‌های چینی و روسی مورد بهره‌برداری یا هدف‌گذاری برای توسعه قرار گرفته بودند.

آمریکا اعلام کرده است که قصد دارد تا ۱۰۰ میلیارد دلار در زیرساخت‌های نفتی ونزوئلا سرمایه‌گذاری کند و حق بهره‌برداری بلندمدت از ۱۷ میدان نفتی در مناطق ماراکایبو و اورینوکو را به دست آورده است. این میادین در مجموع حدود ۶۵ میلیارد بشکه ذخایر اثبات شده نفتی دارند. افزایش نقش آمریکا در تولید و بازاریابی نفت ونزوئلا، به طور قطع نفوذ چین را در صنعت نفت این کشور کاهش خواهد داد و ممکن است شرکت‌های چینی، کنترل یا دسترسی خود به پروژه‌هایی را که سال‌ها برای توسعه آنها سرمایه‌گذاری کرده‌اند، از دست بدهند.

با وجود این تحولات، بدهی ونزوئلا به چین همچنان پابرجاست و تغییر بهره‌بردار میادین نفتی، تعهدات بدهی کاراکاس را لغو نمی‌کند. بخش قابل توجهی از نفت صادراتی ونزوئلا توسط چین خریداری می‌شود و پالایشگاه‌های مستقل این کشور از نفت سنگین و ارزان ونزوئلا بهره می‌برند. نفت ونزوئلا حدود ۴ تا ۴.۵ درصد از واردات نفت دریابرد چین را تأمین می‌کند و یافتن جایگزین برای آن، هزینه‌های بیشتری را به پکن تحمیل خواهد کرد. از سوی دیگر، بخشی از نفت ونزوئلا نیز برای بازپرداخت بدهی‌های این کشور به چین اختصاص می‌یابد.

در نتیجه، تغییر کنترل میادین نفتی می‌تواند هم بازپرداخت وام‌های چین را با مشکل مواجه کند و هم دسترسی پالایشگران این کشور به نفت ارزان را تحت فشار قرار دهد. در مجموع، این توافق جدید نفتی می‌تواند پیامدهای مالی، تجاری و ژئوپلیتیکی مهمی برای پکن داشته باشد و در عین حال، نفوذ آمریکا را در صنعت نفت ونزوئلا افزایش دهد.

منبع: تسنیم