خداداد عزیزی، مصداق بارز سقوط اخلاق در فوتبال؛ فحاشی به مادر، اوج بیشرمی
نمایش زشت و زننده خداداد عزیزی مقابل رختکن گلگهر، سقوط اخلاقی در فوتبال را به اوج رساند؛ توهین به مادر، مرزهای بیشرمی را درید.
نمایش زشت و زننده خداداد عزیزی مقابل رختکن گلگهر، سقوط اخلاقی در فوتبال را به اوج رساند؛ توهین به مادر، مرزهای بیشرمی را درید.
آنچه شب گذشته در ورزشگاه یادگار امام (ره) تبریز رخ داد، نمایش واقعی سقوط اخلاق بود. خداداد عزیزی، که پیشتر نیز جلوههایی از بیاخلاقیاش را بروز داده بود، این بار با حضور مقابل رختکن گلگهر و نثار انواع ناسزاها به امید عالیشاه، بازیکن این تیم، مرزهای بیشرمی را درنوردید. این رفتار زننده، حتی با وجود حساسیت تماشاگران تراکتور به عالیشاه، به هیچ عنوان قابل توجیه نیست و سوالی اساسی را مطرح میکند: مگر فوتبال چقدر ارزش دارد که انسانیت به این نقطه سقوط کند و به محترمترین فرد یعنی مادر کسی توهین شود؟
هر چقدر هم که تنش و درگیری در فوتبال بالا باشد، دلیلی برای فحاشی به خانواده و مادر یک فرد وجود ندارد. حتی اگر عالیشاه چیزی گفته باشد، آیا واکنش عزیزی باید اینچنین زننده و غیرانسانی میبود؟ خداداد عزیزی واقعاً به کجا رسیده است؟ یک انسان چقدر باید از نظر اخلاقی سقوط کند تا حاضر شود برای فوتبال به خانواده طرف مقابل توهین کند؟
این پرسش که چرا محیط ورزشگاهها مناسب نیست، همواره مطرح بوده است. اگرچه ورزشگاهها بخشی از جامعه هستند و همانطور که در خیابانها و سایر اماکن عمومی شاهد دعوا و فحاشی هستیم، در ورزشگاهها نیز این اتفاق میافتد، اما چه کسی بر این آتش میدمد؟ برخی مدیران، مربیان و مسئولان فوتبال به این اتفاقات دامن میزنند و خداداد عزیزی یکی از بارزترین نمونههای آن است. او که پیشتر نیز “هنر” فحاشیاش را به رخ کشیده بود، این بار نسخه دیگری از سقوط اخلاقی خود را به نمایش گذاشت تا مشخص شود خانه از پایبست ویران است.
خداداد عزیزی و امثال او، مصداق بارز سقوط اخلاق در ورزش هستند و هرچه میگذرد، روی اصلی خود را بیشتر نشان میدهند و در “تدریس فحاشی” تبحر بیشتری پیدا میکنند. “ماستمالی” کردن و عدم برخورد قاطع نهادهای انضباطی و قضایی فدراسیون فوتبال، بر این سقوط اخلاقی دامن میزند. اینگونه است که افراد بیاخلاق، به واسطه عدم برخورد قاطع، جسورتر شده و خود را بیشتر در معرض نمایش قرار میدهند. نقش کمیتههای انضباطی، استیناف و اخلاق فدراسیون در این میان بسیار حیاتی است و تا زمانی که ارکان قضایی فدراسیون نسبت به این اتفاقات بیتفاوت باشند، شاهد تکرار این موارد زننده و سقوط بیشتر اخلاق در فوتبال خواهیم بود.







