خشونت در جامعه صهیونیستی به مرحله «فرهنگی» رسید؛ تحلیلگر صهیونیست: زیرساخت فرهنگی برای منع خشونت نداریم

یک پژوهشگر موسسه سیاستگذاری و راهبردی دانشگاه رایخمن در مقاله ای نوشت: آنچه اکنون از حوادث خشونت آمیز در مناطق اشغالی شاهد آن هستیم، صرفا بخش عیان ماجرا است و نشان می‌دهد که زیرساخت فرهنگی که اسرائیلی‌ها را از انجام اقدامات خشونت آمیز منع کند، وجود ندارد.

یائیر آویدان، پژوهشگر موسسه سیاستگذاری و راهبردی دانشگاه رایخمن، در مقاله‌ای تحلیلی نوشت: آنچه ما اکنون از حوادث خشونت‌آمیز در اسرائیل (مناطق اشغالی) شاهد آن هستیم و طی هفته‌های اخیر به شکل قابل توجهی رسانه‌ای شدند، صرفا بخش عیان این ماجرا است. اما در پشت پرده، این حوادث نشان می‌دهد که ما فاقد زیرساخت فرهنگی لازم برای بازداشتن اسرائیلی‌ها از انجام اقدامات خشونت‌آمیز و جنایت هستیم.

این پژوهشگر صهیونیست با اشاره به حوادثی که در پارک‌های آبی، هتل‌ها، بزرگراه‌ها و در میان خانواده‌های جرم و جنایت (خانواده‌های مافیایی) رخ داده است، تاکید کرد که این موارد صرفا یک جرقه محسوب می‌شوند و تمام داستان نیستند.

آویدان افزود: نگاه کردن به هر حادثه به عنوان یک مورد مجزا با دلایل و شرایط متفاوت، کار آسانی است. در عین حال، انباشت این حوادث بدون شک بازتاب‌دهنده فقدان یک ساختار فرهنگی است که ما را وادار به توقف و پرسشگری می‌کند: «به کجا می‌رویم؟»

وی از نهاد قانون‌گذاری، یعنی کنست، به عنوان نقطه آغاز این تحلیل یاد کرد و گفت: در برخی از بحث‌ها در کنست، فریاد زدن، توهین، حق سکوت دادن به طرف مقابل و سلب مشروعیت از او به بخشی آشنا و جدانشدنی از گفتمان تبدیل شده است.

این تحلیلگر صهیونیست تصریح کرد: درست است که کنست، سبب ایجاد خشونت مستقیم در خیابان نمی‌شود، اما رهبری بدون شک هنجارها را تثبیت می‌کند. هنگامی که به اعمال زور و تحقیر در عرصه عمومی مشروعیت داده می‌شود، سخت می‌توان انتظار داشت که جامعه خارج از کنست از آن در امان بماند؛ بلکه بدتر از آن، ممکن است این هنجارها را بپذیرد.

آویدان در ادامه به طیف وسیع خشونت در عرصه عمومی اشاره کرد و گفت: در عرصه عمومی، شاهد خشونت در جاده‌ها، ورزشگاه‌ها، شهر بازی‌ها و به طور کل درون خانواده و جامعه هستیم؛ جرایم خطرناک در جامعه عربی؛ و خشونت در داخل جامعه یهودی و میان گروه‌ها و جوامع همگی به طور عیان و در مقابل چشم همه است.

وی با تاکید بر اینکه این پدیده‌ها یکسان نیستند و علل متفاوتی دارند، اظهار داشت: تمام حوادث رانندگی ناشی از فرهنگ نیستند، بلکه تحت تأثیر زیرساخت‌ها، برنامه‌ریزی، اجرای قانون و عوامل دیگر نیز قرار دارند. اما نباید واقعیت را نادیده بگیریم؛ بلکه باید به اطراف خود بنگریم – زیرا در همه این موارد، پرسش‌های مشترکی تکرار می‌شوند: موضع ما در قبال مرزبندی‌ها چیست؟ میزان احترام ما به قانون و دیگران چقدر است؟ و تا چه حد استفاده از قدرت به ابزاری مشروع برای تعامل با کسانی تبدیل می‌شود که سر راه ما قرار می‌گیرند؟

این پژوهشگر صهیونیست در پایان مقاله خود نتیجه گرفت که تمام این عوامل دارای یک وجه مشترک، یعنی فرهنگ و حکمرانی، هستند.

منبع: تسنیم