مشهدالرضا(ع) در طلیعهی دههی کرامت، میزبان حضور پرشور دخترانی شد که با گلباران حرم مطهر، عشق و ارادت خود را به ساحت مقدس امام رضا(ع) و حضرت معصومه(س) ابراز کردند.
امروز، مشهد مقدس حالوهوای دیگری داشت؛ شهری که همواره زیر سایهی پرمهر امام رضا(ع) آرامش یافته، این بار با قدمهای پرشوق دختران، جانی دوباره گرفت.
از کوچههای قدیمی تا خیابانهای نوساز، سیل خروشان دختران دانشآموز، دانشجو، کودک و نوجوان، همچون رودی خروشان به سمت حرم مطهر روانه بودند؛ رودی رنگین، سرشار از امید و لبریز از طراوت زندگی.
نسیم صبحگاهی در میان چادرهای مشکی و روسریهای رنگارنگشان میرقصید و نوای خندهها و زمزمههایشان، طراوت جوانی را به شهر هدیه میداد. خیابانهای منتهی به حرم، مملو از دخترانی بود که در چشمانشان نور امید، در گامهایشان استواری و در دلهایشان، عشق به حضرت معصومه(س) موج میزد؛ بانویی که الگوی پاکی، دانایی و دینمداری برایشان است.
گویی هر یک از این عزیزان، حامل پیامی از نسل آینده بودند؛ نسلی که عزم راسخ دارد تا در جامعهی اسلامی، هم در عرصهی علم و دانش پیشگام باشد و هم در مسیر تقوا و رشد معنوی گام بردارد. این امیدواری در شهر طنینانداز شده بود؛ امیدی که با نام حضرت معصومه(س) گره خورده است؛ بانویی که مهرش در دل دختران این سرزمین ریشه دوانده و راهش، چراغ روشنیبخش فردایشان شده است.
و چه زیبا بود این صحنه؛ دخترانی که بهمناسبت ولادت باسعادت حضرت معصومه(س) و آغاز دههی کرامت، با اهدای گل به ساحت مقدس امام رضا(ع)، حرم مطهر را عطرآگین کردند. عطر دلانگیز گلها با زمزمهی ذکر و تبریک درآمیخت تا مشهدالرضا(ع) بیش از پیش، بوی بهشت گیرد.
هرچه به حرم نزدیکتر میشدیم، چهرههای نورانیتر، دلهای مشتاقتر و اشکهای شوق، حکایت از دریای بیکران عشق و ارادت به اهل بیت(ع) داشت. گویی همگان آمده بودند تا با حضور در حرم، جان تازهای بگیرند، با امام رئوف تجدید عهد کنند و میلاد فرخندهی بانوی کرامت را به محضر ایشان تبریک گویند.
امروز شهر تنها مملو از جمعیت نبود؛ مملو از عشق، امید و پاکی قدمهایی بود که برای تبریک آمده بودند و نویدبخش آغاز دههای پر از کرامت و نور بودند.
