دانشکده هنرهای زیبا؛ نگین درخشان هنر ایران از نگاه حسین علیزاده

حسین علیزاده، هنرمند نامی کشورمان، در مراسم بزرگداشت مجید درخشانی، به دوران طلایی دانشکده هنرهای زیبا اشاره کرد و این دوران را نقطه عطفی در هنر ایران دانست که تاثیراتش تا ابد ماندگار است.

مراسم بزرگداشت مجید درخشانی، هنرمند برجسته موسیقی، فرصتی شد تا بار دیگر نام و یاد دوران درخشان دانشکده هنرهای زیبای تهران در محافل هنری زنده شود. حسین علیزاده، چهره ماندگار موسیقی ایران، در بخشی از سخنان خود، این دوران را “قلب تپنده شهر” و “تابلویی متحرک” توصیف کرد که همواره الهام‌بخش هنر ایران بوده است.

علیزاده دلیل اصلی درخشش این دوران را حضور و هم‌نشینی دانشجویان رشته‌های مختلف هنری در کنار یکدیگر دانست. وی با اشاره به نقاشان، هنرمندان تئاتر، و موسیقی‌دانان که در این دانشکده مشغول تحصیل و فعالیت بودند، تاکید کرد که این نزدیکی و تعامل، به غنای فکری و روحی دانشجویان کمک شایانی می‌کرد. او یاد کرد از هنرمندانی چون هانیبال الخاص، بیضایی و میرفندرسکی که هر کدام به سهم خود، دانشکده را به مکانی کم‌نظیر در دنیای هنر تبدیل کرده بودند.

این هنرمند پیشکسوت با بیان اینکه “محتوای این دانشکده را به توپ بسته‌اند، هنوز همه جا هست”، به تاثیر ماندگار و زنده بودن هنر و اندیشه‌های برخاسته از این مرکز علمی اشاره کرد. او این تاثیرگذاری را در مضراب‌های موسیقی و در نفس هنرمندان موسیقی جستجو کرد و این سوال را مطرح نمود که چگونه این هسته مرکزی انرژی در دانشکده هنرهای زیبا، توانسته است تاثیری ماندگار و تا ابد زنده بر هنر ایران داشته باشد.

حسین علیزاده در ادامه، به تفاوت دیدگاه‌ها در نسل‌ها اشاره کرد و افزود: “زمانی می‌گفتند که نسل جوان نمی‌فهمد، ولی الان برعکس شده و فهمیدیم که این جوانان هستند که می‌فهمند و شاید ما قدیمی‌ها هستیم که نمی‌فهمیم.” او با اشاره به حضور پر تعداد جوانان مستعد در عرصه هنر، بر اهمیت توجه به این استعدادها تاکید کرد و گفت: “اگر اتفاقی در زمان مناسب درست رخ بدهد، سرمایه‌ای برای آینده می‌شود.” این سخنان، یادآور همان “تیتراژی خیالی” بود که بهرام دبیری، نقاش برجسته و از سخنرانان این مراسم، از دوران درخشان دانشکده هنرهای زیبا به عنوان مقدمه‌ای بر این بزرگداشت، ارائه کرده بود.

منبع: تسنیم