امیرحسین قیاسی پس از سکوت طولانی، به جای همدردی با مردم، به دنبال اینترنت!
مجری سابق برنامههای اینترنتی، پس از ۵۰ روز سکوت در برابر فجایع میناب، به جای همدردی با مردم و محکوم کردن جنایات، به انتقاد از محدودیتهای اینترنت پرداخت.
مجری سابق برنامههای اینترنتی، پس از ۵۰ روز سکوت در برابر فجایع میناب، به جای همدردی با مردم و محکوم کردن جنایات، به انتقاد از محدودیتهای اینترنت پرداخت.
پس از یک دوره سکوت طولانی، امیرحسین قیاسی، مجری و چهرهی شناختهشدهی رسانهای، بالاخره لب به سخن گشود. اما به جای ابراز همدردی با آسیبدیدگان و محکوم کردن فجایع اخیر، محور اصلی صحبتهای او، انتقاد از محدودیتهای اینترنت و مطالبهی دسترسی آزاد به آن بود.
این در حالی است که هنرمندان و چهرههای مردمی بسیاری، با حضور در صحنه، در شبکههای اجتماعی و با اقدامات عملی همچون کمک به آسیبدیدگان و بازسازی مناطق آسیبدیده، همبستگی خود را با مردم نشان دادند.
پرویز پرستویی در اینباره میگوید: «اعتراضها برای بعد است، الان باید برای اقتدار ایران تلاش کنیم.» این سخنان نشاندهندهٔ اهمیت همدلی و اتحاد در شرایط کنونی است.
متاسفانه، قیاسی به جای پیوستن به موج همبستگی و همدردی، با تمرکز بر مسئلهی اینترنت، به نظر میرسد به دنبال جلب توجه و دیده شدن است.
در حالی که هنرمندان متعهد و مسئولیتپذیری همچون علیرضا کمالی، با اختصاص بخشی از دستمزد خود به بازسازی مناطق آسیبدیده، در عمل نشان دادند که در کنار مردم ایستادهاند.
سکوت طولانیمدت قیاسی در برابر فجایع اخیر، و سپس تمرکز بر مسئلهی اینترنت، این سوال را در ذهن مخاطبان ایجاد میکند که آیا این موضعگیری، تلاشی برای فرار از مسئولیت و یا همراهی با مواضع دشمنان نظام است؟
واکنش امیرحسین قیاسی، تلنگری برای مخاطبان بود تا مرز میان سکوت و ایستادگی را درک کنند.







