ایران، همه ی دارایی و هویت ماست؛ هوایی برای تنفس و خونی در رگهایمان.
ایران، این سرزمین پرافتخار، همه ی دارایی ماست. هوایی که تنفس میکنیم و خونی که در رگهایمان جاری است، همه و همه از آنِ این خاک است. ما جان و هویت خود را از ایران داریم و به آن عشق میورزیم.
تاریخ پرافتخار ایران، از پیش از تاریخ تا دوران یکتاپرستی و طلوع اسلام، همواره برای ما باشکوه بوده است. این تاریخ، نشان از عظمت و جلال الهی دارد.
دشمنانِ جهلپیشه، همواره به این سرزمین چشم طمع داشتهاند و زخمهایی بر پیکرش وارد کردهاند، اما هر بار فرزندانی از این خاک برخاستهاند و دستِ تعدی را کوتاه کردهاند.
ایران، گهواره ی تمدن دنیا، هرگز به فراموشی سپرده نخواهد شد. این درخت تنومند، با نام پیامبر (ص) و خاندان پاکش ریشه در جان ما دوانده است و استوار ایستاده.
جنگ چهل – پنجاه روزه، که آزادگان آن را «جنگ رمضان» مینامند، تنها یک رویداد تاریخی نیست؛ بلکه نبردی است میان خیر و شر. این جنگ، مبارزه با دشمنِ بیگانه و خصمِ درونی است. در این نبرد، ایران با تاسی به آموزههای قرآن، با صدای رسا به جهان میگوید: «تَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ».
