ورشکستگی مزارع آمریکا در پی بحران کود و پیامدهای ناگوار آن

بحران جهانی کود و محدودیت‌های ناشی از آن، کشورهایی نظیر آمریکا را با چالش جدی در بخش کشاورزی مواجه کرده و خطر ورشکستگی مزارع را به دنبال داشته است.

علیرضا عباسی، عضو کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی، با تأکید بر اهمیت حیاتی امنیت غذایی برای هر ملت، توضیحاتی در خصوص وضعیت کشورهای مختلف در زمینه تولید و تأمین غذا ارائه داد. وی با اشاره به تأثیرات مخرب محدودیت‌های ایجاد شده در تنگه هرمز، به‌ویژه بر کشورهایی که در فصل کشت و کار به سر می‌برند و نیازمند کودهای شیمیایی هستند، ابراز نگرانی کرد.

عباسی افزود: حدود ۳۰ درصد از کودهای شیمیایی، به‌ویژه کود اوره، از منطقه خلیج‌فارس صادر می‌شود و اختلال در صادرات این کودها، افت شدید عملکرد در مراحل سبزینگی و دانه‌بندی غلات را برای تولیدکنندگان به همراه داشته است، به حدی که برداشت محصول برای آن‌ها صرفه اقتصادی ندارد.

این نماینده مجلس با بیان اینکه بحران پیش آمده تنها به تولید محدود نمی‌شود، ادامه داد: مشکلات لجستیکی و جنگ، صادرات محصولات را نیز مختل کرده و کشورهای واردکننده را در دریافت محصولات دچار مشکل کرده است. وی با اشاره به وضعیت بحرانی امنیت غذایی در جهان، به ورشکستگی مزارع کشورهایی نظیر برزیل، آرژانتین و آمریکا که میلیون‌ها هکتار اراضی زیر کشت ذرت و سویا دارند، اشاره کرد که بازارهای جهانی و نیازهای داخلی خود را از دست خواهند داد.

وی با استناد به آمارهای موجود از وضعیت کشاورزان آمریکایی، به نقل از لوکاس اکو، تحلیلگر بازار در آمریکا، اعلام کرد ۷۰ درصد کشاورزان آمریکایی توان خرید کود موردنیاز را ندارند. کود کمتر مساوی است با تولید غذای کمتر و ورشکستگی بیشتر مزارع. بسیاری از کشاورزان به دلیل افزایش سه برابری قیمت کودها، تولید را متوقف کرده‌اند.

عباسی در پاسخ به سؤالی درباره وضعیت ذخایر و کمبود نهاده‌ها در جهان، تصریح کرد: بسیاری از کشورهای بزرگ کشاورزی مانند برزیل و آرژانتین اصلاً استراتژی ذخیره‌سازی برای کود شیمیایی ندارند و به محض نیاز، اقدام به خرید و مصرف می‌کنند. بنابراین، با قطع زنجیره تأمین، هیچ پشتوانه‌ای ندارند. وی در ادامه به مقایسه این وضعیت با ظرفیت‌های ایران پرداخت و تأکید کرد: نقطه قوت ما در کشور این است که نزدیک به ۹۰ درصد نیاز غذایی خود را در داخل تولید می‌کنیم و با استفاده از ذخایر استراتژیک، وابستگی خود را به حداقل رسانده‌ایم.