در شب شصت و سوم حماسه آفرینی مردم انقلابی اسلامشهر، خبرنگار خبرگزاری «۶۰ ثانیه» با چهرههای گمنامی به گفتگو نشست که با تلاشهای شبانه روزی خود، حماسهای ماندگار را رقم زدهاند.
به گزارش خبرگزاری «۶۰ ثانیه» از اسلامشهر، هر شب که طنین دلانگیز «الله اکبر» در آسمان طنینانداز میشود، گوشها نواهای حماسی مردم را میشنوند. اما کمتر کسی میداند که چه دستانی، پیش از طلوع این فریادها، سکوت شب را میشکنند و پس از خاموشی شهر، پژواکها را بدرقه میکنند.
هر شب در اجتماع عظیم و پرشور مردم اسلامشهر، نبض یک حماسه خاموش میزند. مردانی هستند که نامشان در هیچ قاب تصویری ثبت نمیشود و صدایشان از بلندگوها شنیده نمیشود؛ اما اینان، حماسه سازان اصلی هستند.
این روایت، داستان مردانی است که بیش از ۶۳ شب، بدون هیچ چشمداشتی، ستونهای پنهان این خیزش بزرگ بودهاند. اینها، عوامل پشت صحنه، تنظیمکنندگان صدا و کسانی هستند که امضایشان را بر امواج تاریخ حک میکنند.
آنها پیش از همه میآیند و پس از همه میروند. نخستین کسانی که پا به میدان میگذارند، زمانی که خیابانها هنوز خلوت است. کابلها را وصل میکنند، فرکانسها را تنظیم میکنند و با تمام وجود دعا میکنند که صدای حق، بینقص به گوش آسمان برسد. هنگامی که جمعیت پراکنده میشود، این آنها هستند که با فروتنی، سیمهای جمعشده را برای فردایی دیگر آماده میکنند.
۶۳ شب، یعنی ۶۳ بار حمل تجهیزاتی که ابزار آگاهی است. تنظیم صدا در میان خروش جمعیت، هنری است که از دستان این گمنامان برمیآید. آنها صدا را پالایش میکنند و اجازه نمیدهند ذرهای از خلوص حماسی فریادها کاسته شود.
مجری برنامه، آن صدای آشنایی که هر شب طنینانداز میشود، با تمام وجودش این میدان را رهبری میکند. او نیز گمنام است و پژواک وجدان بیدار ملت، بیآنکه نامی از او برده شود.
امشب نیز مانند شبهای گذشته، این مجاهدان گمنام، پیش از رسیدن شب، آماده خدمترسانی بودند. ستارگان همچنان در آسمان میدرخشیدند و آنها، با کولهباری از تجهیزات، آماده به خدمت بودند. شاید نامشان در تاریخ ثبت نشود، اما در طنین هر بانگ «الله اکبر» امشب، تلاشهای بیوقفه آنها نیز به گوش میرسد. درخشش آنها در سکوت است، و چه حماسهای باشکوهتر از این که تاریخ را فریاد بزنی، اما خود، همچنان گمنام بمانی و صحنهگردان این حماسه باشی.
