قدرت الهی در تجلی اراده و ایمان: از خیبر تا ایرانِ امروز

با تأمل در سخنان اخیر، بار دیگر این پرسش کلیدی مطرح می‌شود که قدرت حقیقی در کجاست و چگونه می‌توان به آن دست یافت.

با توجه به اظهارات اخیر، بار دیگر این سؤال اساسی مطرح می‌شود که قدرت واقعی از کجا نشأت می‌گیرد. در ادبیات سیاسی جهان، ابرقدرت‌ها با معیارهایی چون توان نظامی، اقتصادی و نفوذ بین‌المللی سنجیده می‌شوند. اما در منظومه فکری امام خمینی (ره)، این تعریف متحول شد. ایشان، قدرت را در اتصال به منبع لایزال الهی معنا کردند و با تعبیر «ما خود قدرتیم»، مسیری نوین را پیش روی ملت‌ها گشودند.

این دیدگاه، ریشه در آموزه‌های قرآنی دارد. در این نگاه، انسان با پیوند با خداوند، در زمره «جنود الهی» قرار می‌گیرد و هیچ قدرتی توان مقابله با او را ندارد. بر این اساس، جامعه‌ای که بر مدار ایمان حرکت کند، از درون به استحکام می‌رسد و در برابر تهدیدها مقاوم می‌شود.

باور به نقش امام مهدی (عج) در این میان، جایگاهی کلیدی دارد. در روایات آمده است که با ظهور آن حضرت، عقل‌های انسان‌ها به کمال می‌رسد و ظرفیت‌های نهفته بشر شکوفا می‌شود. این معنا امروز در رفتار اجتماعی مردم قابل مشاهده است؛ حضوری آگاهانه، مسئولانه و خالصانه در عرصه‌های مختلف که نشان از رشد فکری و بصیرتی جامعه دارد.

تاریخ اسلام نیز سرشار از جلوه‌های این قدرت الهی است. نمونه‌ای روشن از آن، اقدام علی بن ابی‌طالب(ع) در فتح خیبر است. آن حضرت درب سنگین قلعه را از جا کندند؛ دربی که جابه‌جایی آن از توان چندین نفر خارج بود. پاسخ امام (ع) به این پرسش که «این کار را با نیروی جسمانی انجام ندادم، بلکه با قدرتی الهی بود»، نشان‌دهنده آن است که اتصال به خدا، انسان را به منبعی از قدرت بی‌پایان پیوند می‌زند.

در کنار قدرت، جایگاه علم نیز در این منظومه فکری بسیار برجسته است. تأکید ائمه اطهار (ع) بر علم‌آموزی و دانایی بیانگر آن است که اقتدار حقیقی، بدون رشد عقلانی و علمی شکل نمی‌گیرد. چنان‌که امام محمد باقر (ع) نیز علم را سرچشمه هدایت و محور حقیقت معرفی می‌کنند.

امروز، حضور پرشور و مستمر مردم در صحنه‌های مختلف اجتماعی و سیاسی را می‌توان جلوه‌ای از همین «بارور شدن عقل‌ها» دانست. مردمی که با بصیرت و آگاهی، اهداف بلند انقلاب را دنبال می‌کنند، در حقیقت مصداق عینی جامعه‌ای هستند که به مرحله‌ای از رشد و خودباوری رسیده است. مفهوم «خودقدرتی» راهبردی الهی برای ساختن جامعه‌ای مستقل، آگاه و مقاوم است. جامعه‌ای که با تکیه بر ایمان، علم و اتصال به خداوند، نه‌تنها در برابر فشارها ایستادگی می‌کند، بلکه مسیر پیشرفت و تعالی را با قدرت و اطمینان طی خواهد کرد.