سخنگوی جمعیت هلال احمر، خاطرهای تلخ از رشادتهای امدادگران در نجات یک مادر ایرانی از زیر آوار به همراه شهادت دخترش را روایت میکند.
در دوران سخت تجاوزات همهجانبه دشمنان ایران، امدادگران هلال احمر با فداکاری و تخصص خود، حماسههای بینظیری آفریدند. این عزیزان، با جانفشانی، جان بیش از ۷۲۱۵ نفر را از زیر آوار نجات دادند و به زندگی بازگرداندند.
در این نبرد نابرابر که دشمن، بیاعتنا به تمام قوانین بینالمللی، حتی مراکز درمانی و امدادی را هدف قرار داده بود، هر عملیات نجات میتوانست برای امدادگران خطرناک باشد. اما همین نیروها، زیر بمبارانهای سهمگین، پناه کودکان، زنان و مردان بیگناهی شدند که چشم به روزنی از امید و همصحبتی دوباره با خانوادههایشان داشتند.
طرحهای آمادهسازی هلال احمر برای مقابله با هرگونه تهاجم، بسیار موثر بود و باعث شد امدادگران در کمتر از ۴ دقیقه به محل حادثه برسند. البته شدت تخریب خانهها گاهی به حدی بود که حتی همین زمان اندک نیز برای نجات برخی هموطنان کافی نبود و آنان در همان لحظات اولیه به شهادت میرسیدند. امدادگران نیز وظیفهای جز تفحص پیکرهای پاک شهدا نداشتند.
اکنون که گردوغبار این نبرد چهلروزه فرو نشسته، نجاتگران هلال احمر، در کنار خاطرهٔ شیرین نجات هموطنان، تلخی لحظاتی را در دل دارند که هرگز فراموش نخواهد شد.
مجتبی خالدی، سخنگوی جمعیت هلال احمر، همزمان با هفته بزرگداشت هلال احمر، یکی از تلخترین خاطرات خود را از نجات یک هموطن و شهادت عضو دیگر خانواده در این عملیات روایت میکند. وی میگوید: ویرانیها، یکی از تلخترین جنبههای نبرد بود. نزدیک به ۱۱۳ هزار خانه مسکونی در این نبرد آسیب دیدند. جمعیت هلال احمر با استقرار تیمهای امدادی در سراسر شهرها، توانست سرعت رسیدن به حادثه را به حداقل برساند.
وی میافزاید: یکی از تلخترین خاطرات، مربوط به زنی است که در طبقه سوم یک ساختمان زیر آوار گرفتار شده بود. این مادر گرفتارآمده، تنها با صدای خود موقعیتش را مشخص کرد. وقتی سر و گردنش از زیرآوار بیرون آمد، اولین سوالش این بود که «دخترم چه وضعیتی دارد؟» متاسفانه، قبل از نجات مادر، پیکر بیجان دخترش را از صحنه خارج کرده بودند. برای حفظ روحیهٔ این مادر و ادامه عملیات نجات، امدادگران مجبور شدند به او بگویند که دخترش سالم است و در طبقه پایین در حال دریافت کمک است.
