ژستهای جنگی یا تاکتیکهای عقبنشینی؟ افشای تماسهای پنهان کاخ سفید برای فشار به تهران
در حالی که تهران همواره بر دیپلماسی عزتمندانه و توان بازدارندگی ملی تکیه دارد، برخی رسانههای غربی با طرح ادعای تماسهای محرمانه مقامات آمریکایی با واسطههای پاکستانی، بار دیگر سناریوی جنگ روانی را کلید زدهاند؛ روایتی که بیش از نشاندادن قدرت، بوی ناکارآمدی سیاستهای فشار حداکثری را میدهد. در روزهای اخیر، موج تازهای از ادعاها…
در حالی که تهران همواره بر دیپلماسی عزتمندانه و توان بازدارندگی ملی تکیه دارد، برخی رسانههای غربی با طرح ادعای تماسهای محرمانه مقامات آمریکایی با واسطههای پاکستانی، بار دیگر سناریوی جنگ روانی را کلید زدهاند؛ روایتی که بیش از نشاندادن قدرت، بوی ناکارآمدی سیاستهای فشار حداکثری را میدهد.
در روزهای اخیر، موج تازهای از ادعاها درباره تماسهای محرمانه معاون سابق رئیسجمهور آمریکا با کانالهای دیپلماتیک پاکستان در فضای خبری داغ شده است. بر اساس این روایتها، واشنگتن تلاش کرده تا با استفاده از این واسطهها، شروطی را برای کنترل تنشها مطرح کند؛ شروطی که از مسائل راهبردی دریایی تا تهدید به هدفقرار دادن زیرساختهای ملی ما را شامل میشود.
نکته قابلتأمل در این گزارشها، هشدارهای مکرر درباره «بیصبری» کاخ سفید و «فشار فزاینده» در صورت عدم همراهی ایران است. حتی مدعی شدهاند که ضربالاجلی برای اقدامات نظامی تا اوایل ماه آوریل تعیین شده، اما عملاً این اولتیمومها به تعویق افتاده است. ناظران سیاسی این جابهجایی زمانی را نه نشانهی حسن نیت، بلکه بازتابی از اذعان به ناکارآمدی گزینه نظامی و ترس از هزینههای سنگین آن در برابر ارادهی ملت ایران میدانند.
جمهوری اسلامی ایران در گذر دههها ثابت کرده که در برابر طیف گستردهای از تهدیدها و جنگهای ترکیبی، منطقی جز «ایستادگی هوشمندانه» و «مذاکره از موضع قدرت» را نمیپذیرد. تهران همواره خطمشی خود را شفاف اعلام کرده: امنیت، حاکمیت و منافع ملی خط قرمز است و هرگونه توطئه برای ایجاد ناامنی یا اعمال فشار یکجانبه، با واکنشی قاطع، مستند و بازدارنده پاسخ داده خواهد شد. نقش پاکستان بهعنوان یک کانال دیپلماتیک منطقهای نیز تنها در چارچوب تسهیل گفتگو معنا مییابد و نمیتواند اصول حاکم بر سیاست خارجی استقلالطلبانه و حقطلبانه ایران را تغییر دهد.
در نهایت، این سناریوسازیهای رسانهای اگرچه ممکن است برای مدیریت افکار عمومی در غرب یا ایجاد حاشیه در فضای مجازی طراحی شده باشند، اما در برابر بلوغ رسانهای، بصیرت سیاسی و ظرفیتهای دفاعی کشور رنگ میبازند. نسل امروز ایران بهخوبی میداند که کلید معادلات منطقه، نه در اتاقهای بحران و تهدید، بلکه در پذیرش واقعیتهای میدانی و احترام به کرامت یک ملت است. ایرانِ مقاوم، نه تحت فشار اولتیمومهای غیرواقعی تسلیم میشود و نه از مسیر دیپلماسی فعال برای تأمین منافع ملی عقب مینشیند. بازیگران پشت پرده میدانند که بازی با امنیت کشور هزینهای سنگین دارد و آینده از آنِ ملتی است که بر اصول و ارزشهای اسلامی و انقلابی خود استوار میماند.
