خواننده مشهور خادم جمکران شد، هنرمندی که بدون رضای خدا کار نمی‌کند

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، در هفته‌ای که گذشت،‌ دو حوزه هنرهای تجسمی و موسیقی شاهد وقوع اخبار و رخدادهای متعدد و گوناگونی بودند. در ادامه،‌ به مرور منتخبی از اخبار این دو حوزه می‌پردازیم: افتتاح نمایشگاه آثار هنرمندی که هرگز اثری را بدون رضای خدا خلق نمی‌کند مراسم افتتاحیه نمایشگاه «بِ بسم‌الله» که متشکل از آثار دیده نشده جلیل رسولی و با تأکید بر نسبت خوشنویسی و حقیقت کلام الهی است، در مجموعه آسمان فرهنگستان هنر برگزار شد.

مجید شاه‌حسینی رئیس فرهنگستان هنر در این مراسم، دل‌نوشته‌ای را خواند و در آن، به نخستین مواجهه خود با آثار رسولی اشاره و اظهار کرد: به یاد دارم ۵۱ سال پیش در دوران تحصیل، به همراه مرحوم غلامرضا تنها که خوشنویسی زبردست بود، به قصد هنرآموزی در دومین نمایشگاه آثار جلیل رسولی در گالری سیحون حاضر شدیم. آن صبح دل‌انگیز پاییزی در میان تابلوهای نقاشی‌خط استاد که دل می‌ربود و جان می‌بخشید، سیاحتی شیرین بود؛ گلستانی از آیات و ابیات که پس از گذر نیم قرن، هنوز در خاطرم حک شده است.

رئیس فرهنگستان هنر در ادامه به توصیف برخی از آثار ماندگار آن نمایشگاه پرداخت و گفت: در آن دیدار، استاد جلیل رسولی را جوانی بلندبالا، محجوب و خندان دیدیم که بر پلکان میان ۲ طبقه گالری سیحون ایستاده بود و خوش‌آمد می‌گفت؛ دیداری که انگار همین دیروز بود. سپس، محمدعلی رجبی، هنرمند و پژوهشگر هنر، با بیان اینکه اثر هنری در «تفسیر» حیات می‌یابد، گفت: هنرمند هرگز به تفسیر مستقیم کار خود نمی‌پردازد؛ چرا که جای تفسیر باید برای مخاطب باز بماند.

خوشنویسی نزدیک‌ترین هنر به حقیقت کلام است و همان‌طور که مولانا زیبا تبیین کرده، نمی‌توان خط را از معنا جدا دانست. خط زیبا آن است که حقیقت را آشکارتر کند.

او با اشاره به ویژگی «مشق» در هنرهای سنتی بیان کرد: در حوزه حکمت، هنرمند رنگ را به کار می‌گیرد تا حقایق زیبایی را کشف کند. کلام وقتی از ساحت معنا به ظاهر می‌آید، باید نسبتی با حقیقت داشته باشد.

از همین روست که در آداب معنوی، هنرمند ابتدا باید در مسیر کشف حقیقت گام بردارد تا به مرحله‌ای برسد که خطش به اصطلاح حکما دلبری کند. این عضو پیوسته فرهنگستان هنر، جلیل رسولی را هنرمندی توصیف کرد که بیش از ۵۰ سال تنها به عشق کشف حقیقت قلم زده و رنج کشیده است و عنوان کرد: آثار اصیل، آثاری هستند که بر پایه منطقِ معنا حرکت می‌کنند.

هنرمند ابتدا خود را به صورت آن معنا درمی‌آورد و سپس هر آنچه از این کوزه برون تراود، اثر هنری اوست. به تعبیر هنرمندان بزرگ، اثر از جای دیگری می‌آید و هنرمند تنها به آن عالم توجه کرده و چیزی را که به او نشان داده شده، عیان می‌کند.

رجبی دوانی به ماندگاری این آثار در تاریخ اشاره کرد و افزود: آنچه به حقیقت پیوند بخورد، چون حقیقت ازلی و ابدی است و از زمان خارج می‌شود. آثار آقای رسولی هم متعلق به زمان خودشان هستند و هم ریشه در قدیم دارند؛ به همین سبب برای آیندگان نیز جهت‌بخش و تأثیرگذار خواهند بود.

این مدرس هنر در پایان گفت: در زمانه‌ای که میان ما و حقیقت فاصله افتاده، دیدن چنین آثاری که از جان هنرمندی توانمند و متصل به حقیقت برآمده است، بسیار ضروری است. جلیل رسولی در بخش پایانی مراسم، گفت: قصد نداشتم درباره جزئیات آثارم صحبت کنم، چرا که بخشی از ناگفته‌ها در فیلم مستند پخش‌شده بیان شد.

حضور من در اینجا تنها برای قدردانی از عزیزانی است که در برگزاری این نمایشگاه سهمی داشته‌اند. او بیان کرد: پیش از هر چیز، از خداوندِ هنر و هنرمندآفرین سپاسگزارم که هنر خوشنویسی را به من کرامت فرمود؛ هدیه‌ای که با آن توانستم فرهنگ خدایی را تا حد توانم به تصویر بکشم.