قیمت لحظهایهمه قیمتها
«اسکورت»؛ پایانی بر سلطه کمدی‌های شانه تخم‌مرغی با احیای ژانر
ساخت فیلمی با خصوصیات «اسکورت» را می‌توان گامی اثربخش در راستای احیای سینمای ژانر و پایانی بر سلطه کمدی‌های شانه تخمهمرغی در سینمای ایران دانست.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، «اسکورت» دومین فیلم بلند سینمایی حاتمی‌کیای جوان در جایگاه کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس است. نخستین فیلم او «شب طلایی» که اولین بار سال ۱۴۰۰ در چهلمین جشنواره فیلم فجر روی پرده رفت، درامی خانوادگی با لوکیشنی ثابت در فضای بسته یک آپارتمان بود و حالا فیلم‌ساز به کلی از فضای اثر پیشین خود فاصله گرفته و اَکشنی جاده‌ای و مهیج خلق کرده است.
فیلم، راوی ماجرای جوانی به نام اصلان (با بازی امیر جدیدی) است که برای تامین داروی سرطان یکی از دوستانش، ناگزیر به اسکورت یک شوتی زن ( با بازی هدی زین‌العابدین) می‌شود تا بار قاچاق او را به مقصد برساند اما در این مسیر، اتفاقاتی رخ می‌دهد. افتتاحیه «اسکورت» با هلی‌شاتی تماشایی از ساحل و آب‌های نیل‌گون خلیج فارس آغاز می‌شود.
نمای معرف نشان می‌دهد که قصه قرار است در جغرافیای چشم‌نواز جنوب ایران روایت شود. فیلم‌ساز برای شروع قصه‌گویی چندان مخاطب را منتظر نمی‌گذارد و پس از گذشت چند دقیقه، بدون افتادن در دام مقدمه‌چینی‌های بیهوده و یا غلتیدن به ورطه اطناب و تفصیل، قصه روان خود را روایت می‌کند.
یکی از مهم‌ترین خصوصیات «اسکورت» حاتمی‌کیا به فیلمنامه خوب آن بازمی‌گردد؛ فیلمنامه‌ای که مملو از تنش و کشمکش، مخاطره و تعلیق، گره‌افکنی و گره‌گشایی‌های مهیج است و در کنار انتخاب الگوی پیرنگ خطی از جانب فیلم‌ساز، ساختار روایی منسجمی را به وجود می‌آورد. چنین ساختاری دست کارگردان را برای تعریف قصه‌ای گرم و گیرا باز می‌کند.
افزون بر این، سیر درست شخصیت‌پردازی و قوس صحیح پرسوناژها (به‌ویژه شخصیت اصلان) باعث می‌شود که مخاطب به شناخت کافی از کاراکترها دست یابد و ارتباط و هم‌ذات‌پنداری بهتری با آنها برقرار کند. این خصیصه از آنجا اهمیت می‌یابد که تمام فیلمنامه‌های ماندگار سینمایی در دنیا، یک خصوصیت مشترک دارند و آن موفقیت در برقراری ارتباط با مخاطب است.
ریتم و تمپوی درست، خصوصیت دیگر «اسکورت» است که تا انتها ثبات پیدا می‌کند و به ندرت دچار افت و نوسان می‌شود. ضرباهنگ مناسب فیلمنامه به اثر تازه حاتمی‌کیا طراوت و سیالیت خاصی می‌بخشد؛ این خصلت سبب می‌شود که فیلم در دام یکنواختی و ملال نیفتد و مخاطب تا پایان، بی‌آنکه دچار خستگی و فرسایش ذهنی شود، قصه را دنبال کند.
از حیث استانداردهای فنی، جلوه‌های ویژه و بصری فیلم به‌ویژه در صحنه‌های مربوط به تعقیب و گریز، شُسته و رفته از آب درآمده و تصنعی جلوه نمی‌کند. فیلم‌برداری، نحوه استقرار و حرکت دوربین در غالب سکانس‌ها و پلان‌ها توانسته کارکرد درست خود را پیدا کند و در مسیر خلق حس هیجان و التهاب، جهت‌مند شود.
علاوه بر این، موسیقی بجا و اندازه «اسکورت» هم در خدمت ارتقای بار دراماتیک و عاطفی قصه قرار می‌گیرد. اما در لایه محتوا «اسکورت» فیلمی است که مسئله اجتماعی تازه‌ای را مطرح می‌کند.
فیلم‌ساز در طرح و تعلیل دغدغه اجتماعی خود هوشمندانه عمل کرده و می‌کوشد تا ضمن اتخاذ موضعی منطقی و متعادل، از زاویه‌ای انسانی به تحلیل پدیده شوتی‌ها بپردازد. در این راستا حاتمی‌کیا ضمن اشاره به مصائب و مشکلاتی که سبب شده شوتی‌ها برخلاف میل باطنی‌شان به شغل غیرقانونی، پرریسک و مهلک شوتی‌گری روی بیاورند، به نقد و آسیب‌شناسی شوتی‌گری هم می‌پردازد و از مخاطرات و تاثیرات مخرب آن بر وقوع تصادفات سخت جاده‌ای و قاچاق کالا نیز صحبت می‌کند.
در تحلیل نهایی «اسکورت» یوسف حاتمی‌کیا را می‌توان یک اَکشن جاده‌ای خوش‌ریتم و جذاب و جهشی قابل توجه در کارنامه فیلم‌سازی او دانست. فیلمی سرگرم‌کننده که در جذب مخاطب، موفق عمل می‌کند و می‌توان به کامیابی آن در گیشه هم امیدوار بود.
