شهید فرانسوی که لایق سریالی بهتر بود

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، در جریان انقلاب اسلامی و سال‌های دفاع مقدس، شهدایی از ملیت‌های گوناگون حضور داشتند؛ از افغانستانی و عراقی گرفته تا ایتالیایی، فرانسوی و دیگر کشورها. درباره زندگی و مجاهدت این شهدا، به‌ویژه شهدای اروپایی، کتاب‌های متعددی منتشر شده، اما آثار تصویری در این زمینه بسیار اندک است.

ارزشمند است به دلیل جسارت در سوژه از همین رو، سریال تلویزیونی «متولد آوریل» اثری قابل توجه به شمار می‌رود؛ چراکه به سراغ این سوژه کمتر دیده‌شده رفته و روایتگر زندگی شهید کمال کورسل، شهید فرانسوی دوران هشت سال دفاع مقدس، است. داستان از جایی آغاز می‌شود که قرار است پدر شهید کمال کورسل از تونس به ایران سفر کند و برای زیارت مزار فرزندش به قم برود.

هم‌زمان، روایت دیگری نیز شکل می‌گیرد که شخصیت اصلی آن، با بازی ارسلان قاسمی، جوانی تحصیل‌کرده و مسلط به زبان فرانسه است. او به دلیل اعتماد بیش از حد به دوستش، سند خانه را در اختیار او قرار داده و حالا با مشکلات مالی و حقوقی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

از سوی دیگر، در آستانه ازدواج قرار دارد و اگر پذیرش تحصیلی‌اش نهایی شود، قصد مهاجرت از ایران را دارد. از آنجا که پدر شهید تنها به زبان فرانسه صحبت می‌کند و این جوان نیز به پول نیاز دارد، دایی او پیشنهاد می‌دهد همراه پدر شهید شود.

همین اتفاق، نقطه ورود شخصیت اصلی به داستان و آغاز مسیر تحول او را رقم می‌زند. از ابتدا خودش را لو داد با این حال، فیلمنامه از همان سکانس‌های ابتدایی، پایان خود را همچون نورافکنی پیش روی مخاطب قرار می‌دهد.

از همان ابتدا می‌توان حدس زد که شخصیت اصلی، تحت تأثیر همراهی با پدر شهید و روایت‌هایی که از کمال کورسل می‌شنود، دگرگون خواهد شد و از تصمیم خود برای مهاجرت منصرف می‌شود. همین پیش‌بینی‌پذیری، از تعلیق داستان می‌کاهد و انگیزه مخاطب برای دنبال کردن ادامه روایت را کاهش می‌دهد.

بن‌مایه فیلمنامه بر تقابل دو مسیر زندگی استوار است. موقعیت سیاوش و کمال کورسل از نظر ساختار روایی شباهت‌هایی به یکدیگر دارد، اما هر یک در مسیری کاملاً متفاوت حرکت می‌کنند.

کمال از قلب اروپا به ایران می‌آید، شیفته آرمان‌های انقلاب اسلامی، امام خمینی(ره) و فضای دفاع مقدس می‌شود و معنای زندگی خود را در ایران می‌یابد. در مقابل، سیاوش جوانی است که سودای ترک ایران را در سر دارد و گمان می‌کند آرزوهایش تنها در جایی دیگر محقق خواهد شد.

آفت هوش! نکته دیگری که در این اثر به‌اصطلاح «از قاب بیرون می‌زند»، استفاده گسترده تیم تولید از هوش مصنوعی است؛ استفاده‌ای که نه‌تنها به کیفیت بصری اثر کمکی نکرده، بلکه در بسیاری از صحنه‌ها مخاطب را از فضای داستان بیرون می‌کشد.

حجم استفاده از تصاویر و نماهای تولیدشده با هوش مصنوعی آن‌قدر زیاد است که اگر بیننده از ابتدای سریال همراه آن نباشد، ممکن است برخی از این بخش‌ها را با تیزرهای تبلیغاتی تلویزیون اشتباه بگیرد. البته با توجه به اینکه سریال هم‌زمان با روزهای جنگ تحمیلی سوم تولید شده، می‌توان محدودیت‌های تولید را درک کرد، اما کاش سازندگان با اتکای کمتر به هوش مصنوعی، کیفیت بصری اثر را فدای سرعت تولید نمی‌کردند.