قیمت لحظهایهمه قیمتها
«در و تخته» آب پاکی روی یک باور رایج ریخت
مینی‌سریال «در و تخته» با تکیه بر یک ماجرای خانوادگی، سراغ یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات اجتماعی سال‌های اخیر رفته است؛ ازدواج در سنین پایین. این مجموعه تلاش می‌کند با روایت زندگی دو نوجوان مسئولیت‌پذیر، نگاه متفاوتی به این مسئله ارائه دهد و برخی کلیشههای رایج را به چالش بکشد.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، ازدواج در سنین پایین طی سال‌های گذشته به پاشنه آشیل بسیاری از مباحث اجتماعی تبدیل شده بود؛ موضوعی که بسیاری ترجیح می‌دادند درباره آن موضع‌گیری نکنند و حتی در آثار سینمایی و شبکه نمایش خانگی نیز اغلب به‌عنوان بستری برای روایت اتفاقات تلخ به تصویر کشیده می‌شد. اما این روزها نگاه دیگری به این مسئله شکل گرفته است؛ نگاهی که معتقد است اگر «در و تخته» با هم جور باشند و طرفین از بلوغ فکری و عقل معاش برخوردار باشند، می‌توان بسیاری از پیش‌فرض‌های منفی درباره ازدواج در سنین پایین را به چالش کشید.
مینی‌سریال «در و تخته» که این روزها از شبکه دو سیما روی آنتن می‌رود، دقیقاً بر همین موضوع تمرکز کرده است. از یک راز هفده‌ساله تا آغاز بحران این مجموعه داستان دو پدر را روایت می‌کند که پس از تولد فرزندانشان تصمیمی غیرمتعارف می‌گیرند؛ تصمیمی که سال‌ها پنهان می‌ماند تا اینکه پس از گذشت هفده سال، هر دو خانواده متوجه می‌شوند دختر و پسرشان بر اثر حادثه‌ای نادر در بیمارستان با یکدیگر جابه‌جا شده‌اند.
با آشکار شدن این حقیقت، دختر نسبت به خانواده‌ای که سال‌ها در آن بزرگ شده نامحرم می‌شود. پدران خانواده نیز که نگران پیامدهای افشای این راز هستند، برای حفظ آرامش خانواده و جلوگیری از علنی شدن ماجرا دست به اقدامی غیرمنتظره می‌زنند؛ اقدامی که آغازگر مجموعه‌ای از چالش‌ها و تصمیم‌های تازه می‌شود.
قلابی آشنا، روایتی متفاوت شاید در نگاه اول، قلاب داستانی سریال چندان تازه به نظر نرسد، اما موضوعی که در ادامه به آن می‌پردازد، رنگ‌وبویی اجتماعی و نسبتاً جدید دارد. نویسنده و کارگردان نیز توانسته‌اند زنجیره علت و معلول حوادث را به شکلی منطقی کنار هم قرار دهند؛ به‌گونه‌ای که مخاطب با وجود آگاهی از مسیر کلی داستان، همچنان مشتاقانه آن را دنبال می‌کند.
«در و تخته» از نظر فیلمنامه، دیالوگ‌نویسی یا پیچیدگی‌های روایی یک اثر درخشان و کم‌نقص نیست، اما ترکیب مناسب روایت، تصویر و فرم اجرایی باعث شده بتواند مخاطب را تا پایان با خود همراه کند. وقتی فرم، ضعف‌های فیلمنامه را جبران می‌کند سریال در لایه‌های مختلف خود به نمادها و مؤلفه‌هایی می‌پردازد که کمتر در آثار مشابه دیده می‌شوند.
نخستین نکته، حضور خانواده‌های پرجمعیت است؛ خانواده‌هایی که هر کدام سه فرزند یا بیشتر دارند. از سوی دیگر، اثر سراغ قشرهایی رفته که معمولاً کمتر در مرکز توجه تولیدات نمایشی قرار می‌گیرند؛ از جمله معلمان و مکانیک‌ها.
همچنین سریال تلاش می‌کند کلیشه رایج درباره ضرورت ازدواج در سنین بالا را به چالش بکشد؛ رویکردی که گاه بر اثر سخت‌گیری‌های بیش از حد، نتیجه‌ای جز تنهایی به همراه ندارد. بازگشت خانواده پرجمعیت به قاب تلویزیون یکی از مهم‌ترین نقاط قوت «در و تخته» باورپذیری خانواده‌هاست.
خانواده‌هایی که بسیار شبیه نمونه‌های واقعی در جامعه ایرانی هستند؛ خانواده‌هایی با سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی که حالا باید با تابوها و چالش‌های تازه‌ای روبه‌رو شوند. بلوغ مهم‌تر از عدد سن نماد مهم دیگر سریال، تأکید بر این گزاره است که ازدواج در سنین پایین، لزوماً امر نادرست یا آسیب‌زایی نیست؛ به شرط آنکه هر دو طرف از پختگی لازم برخوردار باشند.
این نگاه در شخصیت‌پردازی دو کاراکتر اصلی به‌خوبی دیده می‌شود. حمیدرضا، پسری آرام، درس‌خوان، مسئولیت‌پذیر و دارای مهارت و حرفه برای کسب درآمد است.
در مقابل، نرگس دختری دلسوز و مراقب اعضای خانواده است؛ تا جایی که پدرش او را «مامان نرگس» صدا می‌زند. او نیز در روابط و رفتارهایش به سطحی از بلوغ و پختگی رسیده که این ایده را برای مخاطب باورپذیر می‌کند.
در این میان، بازی نادر فلاح نیز به‌خوبی در فضای اثر نشسته و به باورپذیری شخصیت‌ها کمک کرده است. سایر بازیگران به ویژه بازیگران نوجوان و جوان نیز عملکرد قابل قبولی دارند و در مجموع ترکیب بازی‌ها یکی از نقاط قوت سریال محسوب می‌شود.
مینی‌سریال خوش‌حال‌وهوا در نهایت، «در و تخته» یک مینی‌سریال خوش‌حال‌وهوا و خانوادگی است که با وجود برخی ضعف‌ها، حرفی برای گفتن دارد و می‌توان برای تماشای آن وقت گذاشت.
