قیمت لحظهایهمه قیمتها
فکر می‌کردند خدابیامرز، کارگر فضای سبز بود
از نیروهای مهندسی هوافضای سپاه بود. قرار نبود کسی بداند کجا کار می‌کند. فکر می‌کردند جواد لک‌زایی کارگر فضای سبز است. وقتی شهید شد، همشهریان می‌گفتند او چه کاره بود که شهید شده!
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، _حماسه و مقاومت؛ وقتی که آقا جواد به خواستگاری رفت، به دختر خانم گفته بود: «من در سپاه کار می‌کنم. خیلی وقت‌ها شاید خانه نباشم.
هم باید بتوانی مرد خانه باشی، هم زن خانه. اگر بچه هم داشته باشیم، باید بتوانی چند تا بچه را بدون من، نگهداری کنی.
ممکن است چند ماه کارم طول بکشد. می‌خواهم مستقل باشی.»
دختر خانم قبول می‌کند سایه مرد پاسدار بالای سرش باشد. رقیه لک‌زان‌عطا دختر دهه هشتادی می‌گوید: «آقا جواد به من نگفته بود در هوافضای سپاه هست.
هیچ وقت جزئیات را نمی‌گفت. بعد از عقدمان من بیمه تحت تکفل همسرم شدم.
آمد خانه‌مان. داشتیم پیامک‌های گوشی‌اش را نگاه می‌کردیم، دیدم که نوشته نیروی هوافضا.
به او گفتم: توی هوافضا کار می‌کنی؟ گفت: حالا که متوجه شدی، پیش کسی نگو.
همه فکر می‌کردند او در فضای سبز و درختکاری شهرداری کار می‌کند و خانواده بعداً فهمیدن که در سپاه چه کاری انجام می‌دهد روزی که شهید شد همشهریان و آشنایان همه تعجب کرده بودند که آقا جواد در فضای سبز کار می‌کرد؛ او کجا و شهادت کجا؟» برای دیدنت ۱۶۰۰ کیلومتر راه آمدم همسر شهید لک‌زایی از ۶ ماه گذشته که همسرش شهید شده، صبورانه ایستاده و امروز برای دختر ۱۱ ماهه‌شان از مهربانی چیزی کم نمی‌گذارد.
او درباره تنها یادگار شهید جواد لک‌زایی می‌گوید: «آقا جواد آنقدر برای تولد دخترمان ذوق داشت که برای به دنیا آمدنش لحظه‌شماری می‌کرد. یک هفته قبل از آبان به روستا آمد.
پیش دکتر رفتیم و دکتر گفت: بیستم آبان دخترمان به دنیا می‌آید. او برای مأموریت رفت شلمچه و گفت: تا ۲۰ آبان برمی‌گردم.
۱۸ آبان حالم بد بود. با آقا جواد تلفنی حرف زدیم.
گفت: حتما برو نوار قلب بگیرند یک وقت برای خودت و بچه خطرناک نباشد. گفتم: منتظر می‌مانم تا بیستم، برگردی باهم برویم.
اصرار کرد که برو ممکن است اتفاق بدی بیفتد. به حرفش گوش کردم و رفتم بیمارستان.
شرایطم خطرناک بود. باید فوراً برای زایمان به اتاق عمل می‌رفتم.
از طرفی هم دلتنگ آقاجواد بودم. او برای مأموریت به شلمچه رفته بود.
ما هم در آق‌قلا بودیم. تا آخرین لحظه با همسرم تلفنی حرف می‌زدم و گریه می‌کردم.
۱۸ آبان دخترمان به دنیا آمد.» ۱۹ آبان، جواد لک‌زایی مرخصی گرفت تا به روستایشان از توابع آق‌قلا بیاید.
با توجه به شرایط آمادگی نیروهای نظامی مرخصی گرفتن هم مراحل خودش را داشت تا اینکه فرمانده‌اش راضی می‌شود، آقاجواد به آق‌قلا برگردد. مسافت طولانی بود.
او رفت و بلیت هواپیما گرفت اما از پرواز جا ماند. بلیت اتوبوس گرفت باز هم جاماند.
او برای رسیدن به آق‌قلا ۱۶۰۰ کیلومتر مسیر را با ۹ ماشین خطی پشت سر گذاشت. وقتی رسید که رقیه و دخترشان در خانه بودند؛ تا مهوای یک روزه را در آغوش گرفت، گفت: «بابایی به خاطر تو ۱۶۰۰ کیلومتر راه اومدم.»
او عاشق دخترش بود. بعد از به دنیا آمدنش کیلومترها می‌رفت تا او را ببیند.
به همسرم گفتم: چرا در این وضعیت جنگ آمدی؟ همسر شهید می‌گوید: «قبل از جنگ رمضان قرار بود آقاجواد تا یک سال در زنجان بماند.
