قیمت لحظهایهمه قیمتها
خواستگاری با شرط‌های آقاداماد
خواستگاری مهدی توزنده‌جانی یک تفاوت بزرگ داشت؛ این بار عروس شرط نگذاشت، داماد بود که لیستی از شرطهایش را روی میز گذاشت.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، «هشتم اسفندماه شیفت بود. تنها روزی بود که بدون خداحافظی رفت.
مامانم که زنگ زد، گفتم: دامادت را می‌بینی. یک خداحافظی از من نکرد و رفت.
مهدی در واقع از جنگ ۱۲ روزه شهید شد. کارهای خاص می‌کرد.
نصفه‌شب که از خواب بیدار می‌شدم، می‌دیدم آن‌قدر دلتنگ دوستانش است که عکسشان را بغل کرده و گریه می‌کند.
خداحافظی نکرد و رفت صفحه مجازی مادر شهید علی خلج را دنبال می‌کرد. کلاً هوای رفتن داشت.
من هم گفتم: من راضی هستم به چیزی که تو راضی هستی.» عصمت میکائیل زاده، همسر شهید مهدی توزنده‌جانی از حسرت خداحافظی‌ای می‌گوید که بر دلش مانده ولی ذره‌ای از شهادت همسرش گلایه ندارد.
مهدی توزنده جانی از شهدای هوافضاست که برا اثر اصابت موشک آمریکایی صهیونیستی به ورودی تونل به شهادت رسید. همان شهدایی که معروف شدند به شهدای ققنوس چون سوختند و از پیکر بیشترشان چیزی باقی نماند.
عصمت میکائیل زاده وقتی می‌خواهد داستان زندگی‌اش را بگوید برمی‌گردد به سال‌ها قبل از ازدواجش؛ همان موقع که برای اولین‌بار آقا مهدی را در کاروان جمکران دید.
چهار سال همسفر جمکران بودیم سؤال می‌کنم: چطور با آقا مهدی آشنا شدید و ازدواج کردید؟ از تصور شیرینی آن لحظات لبخندی به لبش می‌نشیند و می‌گوید: 4 سال بود که ما با هم هر هفته با یک کاروان می‌رفتیم جمکران ولی من هیچ‌وقت ایشان را بادقت ندیده بودم.
با دختر دایی‌اش دوست بودم. یک‌بار گفت: پول بدهم پسرعمه‌ام برایمان بستنی بخرد.
من هم گفتم بله بده. آقا مهدی را صدا کرد.
یک پسر جوان صندلی آخر اتوبوس بود. سرباز بود و موهایش را از ته زده بود.
بینی‌اش شکسته بود با چشم‌های درشت ابروی مشکی بیرون‌زده. از آن به بعد هر وقت با دوستم حرف آقا مهدی می‌شد می‌گفتم: کدام پسرعمه‌ات؟
همان پسر زشته.
زندگی‌مان را با امام‌زمان(عج) شروع کردیم یک سه‌شنبه در آبان سال 84 بود و ما با همان کاروان راهی جمکران بودیم. آنجا مادر آقا مهدی با مادرم صحبت کرد و به طور رسمی خواستگاری کرد و گفت: پسر من از دختر شما خوشش آمده است.
با خنده می‌پرسم: خب آن پسر زشت ته اتوبوس را چطور قبول کردید؟ با خنده جواب می‌دهد: خب بعد برای من خیلی هم زیبا شد.
البته من تا زمانی که محرم شدیم به صورتش نگاه نکردم.
مهدی هیچ کاری را بی‌اجازه امام زمان(عج) انجام نمی‌داد سؤال می‌کنم: جریان جمکران رفتنتان چه بود؟ جواب می‌دهد: 4 سال هر سه‌شنبه می‌رفتیم.
ما کل محور زندگی‌مان امام‌زمان (عج) بوده و هست.همین‌الان اگر تصور کنم که آقا یک‌لحظه به من نگاه نکنند نمی‌توانم این لحظه را تحمل کنم. تنها امید زندگی‌ام این است امام‌زمان(عج) به زندگی‌ام نگاه می‌کند و حواسش به بچه‌هایم است.
می‌پرسم: آقا مهدی هم همین‌قدر به امام‌زمان(عج) ارادت داشت؟ می‌گوید: آقا مهدی فوق‌العاده آدم با معنویتی بود.
هر کاری می‌خواست بکند از امام‌زمان(عج) اجازه می‌گرفت و در هر کاری سبک‌سنگین می‌کرد که اگر این کار را بکنم امام‌زمان (عج) راضی هستند از من یا نه؟ حتی یک‌بار برای کسی لباسی را هدیه گرفته بودیم.
