قیمت لحظهایهمه قیمتها
«تاریخ دقیق پرواز» و تلخی مهاجرت بدون بازگشت
فیلم «تاریخ دقیق پرواز» تلخی مهاجرتهایی را نشان میدهد که شاید هیچگاه بازگشت نداشته باشند.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، فیلم کوتاه «تاریخ دقیق پرواز» درباره تنهایی پدرومادرها در دوران پیری است. دغدغه‌ای درست درباره والدین از آن جهت که متأسفانه تعداد نمونه‌های آن کم نیست.
پدرومادرهایی که با خون دل بچه‌های خود را بزرگ کرده‌اند اما در دورانی که آنها باید عصای دست پدرومادر باشند نیستند. البته فیلم این موضوع را از زوایه مهمی یعنی مهاجرت روایت می‌کند که خود دردی دیگر است؛ چیزی که هم درد تنهایی را بیشتر می‌کند و هم غصه دوری را به دنبال دارد.
از این جهت توجه به این مسأله که در سال‌های اخیر نیز بیشتر شده اهمیت دارد و کارگردان دست روی یکی از دغدغه‌های اجتماعی گذاشته که اتفاقاً در سینمای ما کمتر به آن پرداخته می‌شود؛ دغدغه‌ای انسانی که همه ما با سلایق گوناگون آن را تأیید می‌کنیم. ایده حضور دختربچه در منزل پیرمرد باعث می‌شود تا فیلم مخاطب کودک پیدا کند و این هشدار به آنها داده شود که مهاجرت می‌تواند پدرومادرها را بسیار تنها و بی‌کس کند.
هشداری که نه از روی فرضیه و احتمال بلکه واقعیت عینی چنین زندگی است. از این منظر «تاریخ دقیق پرواز» می‌تواند یک فیلم آموزشی و برای کودکان تلقی شود و اتفاقاً هدف‌گذاری برای بهره‌وری بیشتر در صورتی شکل می‌گیرد که این فیلم را کودکان ببینند و پند بگیرند.
منکر این نیستیم که فیلم که اتفاقاً در جشنواره فیلم کودکان در حال اکران است، مخاطب کودک دارد اما ممکن بود پایان آن، قدری با حال و هوای کودکان مناسب‌تر باشد. البته نمای پایانی که نمایشگر وفا و تعهد صادقانه و کودکانه دختر است و حتی پند و اندرزی برای دختر پیرمرد دارد، جنبه اخلاقی برای بچه‌ها را لحاظ کرده و پایان‌بندی خوبی برای فیلم شکل داده است.
کارگردان از کودک حاضر در فیلم، بازی خوبی گرفته و او را به عنوان استعدادی برای آینده سینما معرفی کرده است. همبازی شدن او به عنوان نقش مکمل در کنار پیرمرد، با همکاری برای آماده‌سازی خانه برای بازگشت دختر او، و شیطنت‌های بچه‌گانه در مقابل یک مرد بزرگتر، ایده قدیمی کودک و کهن‌سال را مورد توجه قرار داده اما توانسته برای آن تازگی ایجاد کند.
فیلم مورد اشاره، اثر خوش‌ساختی است و برای گروه‌های سنی مختلف پیام دارد. توجه به چنین موضوعاتی نباید در سینمای کوتاه محدود شود بلکه باید در سینمای حرفه‌ای و بلند و حتی آثار نمایش خانگی بیشتر شود.
باور داشته باشیم دغدغه‌های مهم اجتماعی در متن جامعه وجود دارند که می‌توانند با پرداختی به اندازه و درست تبدیل به یک فیلم خوب و محترم تبدیل شوند. محمدباقر صنیعی منش
