قیمت لحظهایهمه قیمتها
۱۰ نام پرتکرار در پیش‌بینی نوبل ادبیات
جایزه نوبل ادبیات هر سال بحث‌ها و اختلاف‌نظرهای گسترده‌ای را درباره برجسته‌ترین نویسندگان زنده جهان به راه می‌اندازد و در این میان نویسندگانی هستند که سالهاست نامشان در فهرست شانس‌های اصلی مهم‌ترین جایزه دنیای ادبیات مطرح می‌شود.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۲۶ قرار است، ۸ اکتبر (پنجشنبه، ۱۶ مهرماه) معرفی شود و حالا خبرنامه دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا در آستانه اعلام برنده در گزارشی به معرفی و بررسی پیشینه ۱۰ نویسنده‌ای پرداخته که نامشان بارها در فهرست پیش‌بینی‌ها دیده می‌شود. کان ژو، جرالد مورنین، آن کارسون، توماس پینچن، گَاریل لوتز، ریچل کاسک، ایزابل آلنده، هاروکی موراکامی، النا فرانته و لوئیز اردریک.
کان ژو کان ژو یکی از نام‌های همیشگی در میان مدعیان نوبل و از ستون‌های ادبیات آوانگارد چین است. آثار او طیف گسترده‌ای از داستان‌های کوتاه و رمان‌هایی مانند «آخرین عاشق» تا حتی آثاری برای اپرا را در بر می‌گیرد.
آثار ژو ویژگی‌های مشخصی دارند: داستان‌هایی کوتاه، تأثیرگذار و به‌ظاهر ساده که شخصیت‌هایی ناشناخته و رازآلود در آنها حضور دارند؛ داستان‌هایی آمیخته با رئالیسم جادویی که اغلب بدون ارائه راه‌حلی قطعی پایان می‌یابند. شماری از داستان‌های کوتاه ترجمه‌شده او در مجموعه «حرکت عمودی» گردآوری شده‌اند.
شخصیت‌ها میان داستان‌هایی که ارتباطی ناپایدار با یکدیگر دارند جابه‌جا می‌شوند و روایت‌ها در هم می‌آمیزند؛ در حالی که مکان‌های شگفت‌انگیز ناگهان به قلمرو راز و ابهام وارد می‌شوند. جرالد مورنین جرالد مورنین - نویسنده استرالیایی - میان انتزاع و زندگی‌نامه شخصی حرکت می‌کند.
سبک زندگی متفاوت او نیز به آثارش راه یافته است؛ او به استفاده از ماشین تحریر شهرت دارد و هرگز سوار هواپیما نشده است. رویکرد مورنین به ادبیات شبیه یک نقاش منظره است.
او در مصاحبه‌ای گفته است: «زندگی من با حدود ۲۵ خط رنگی ترسیم شده است.» نوشته‌های او به شکلی مبهم و شخصی به دنیای درونی‌اش می‌پردازند و بر مضمون‌هایی همچون اسب‌دوانی، شیشه‌های رنگی و دشت‌های پهناور تمرکز دارند.
مورنین با پرهیز از روایت‌های متعارف و حتی نام‌گذاری شخصیت‌ها، درباره شکل‌گیری و فروپاشی تصویر تامل می‌کند و خواننده کنجکاو را به سفرهایی عجیب و غریب می‌برد. آن کارسون آن کارسون در ماه سپتامبر مقاله‌ای تحسین‌برانگیز و غیرمنتظره درباره روسالیا (خواننده و موسیقیدان اسپانیایی) نوشت، اما شهرت او به‌عنوان یک استعداد برجسته ادبی، بسیار فراتر از این حضور غافلگیرکننده در حوزه موسیقی پاپ است.
این پژوهشگر کانادایی ادبیات و برنده جوایز متعدد، در حوزه‌های مختلفی از شعر و مقاله تا نقد ادبی فعالیت کرده است. کارسون، اگرچه از اینکه خود را شاعر بنامد پرهیز دارد، شعرهای برجسته‌ای نوشته که در آنها احساسات و تجربه انسانی را با ترکیب ژانرها و سبک‌های مختلف به تصویر می‌کشد.
رمان منظوم «زندگی‌نامه سرخ» نمونه‌ای از این آثار است که با ترکیب شعر، اسطوره و جهان مدرن، روایتی دردناک از عشق و هویت ارائه می‌دهد. ترجمه‌های شعری او نیز از همین ویژگی برخوردارند.
ترجمه‌هایش از اشعار سافو، شاعر یونان باستان، در مجموعه «اگر نه، زمستان»، تأملات سافو درباره میل و اشتیاق را با زبانی معاصر و شعری استادانه بازآفرینی کرده است. توماس پینچن سال گذشته را می‌توان سال توماس پینچن نامید.
این رمان‌نویس گوشه‌گیر آمریکایی در سال ۲۰۲۵، نخستین رمان خود طی ۱۲ سال اخیر را منتشر کرد؛ «بلیت سایه» که قرار است نسخه جدید آن نیز در ۶ اکتبر منتشر شود. انتشار اولیه «بلیت سایه» بار دیگر پینچن را در کانون توجه محافل ادبی قرار داد، اما رمان «واینلند» او که در سال ۱۹۹۰ منتشر شده بود نیز سال گذشته ناگهان توجه مخاطبان گسترده‌تری را به خود جلب کرد.
