کسی که امام رضا(ع) به او پناه می‌برد

به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، حجت‌الاسلام حامد کاشانی در منبری در حرم نورانی امام رضا(ع) گفت: اگر به امام رضا(ع) بگویید که «آقاجان، فدایتان شوم، شما به چه کسی پناه می‌برید؟» پاسخ این است که به امیرالمؤمنین(ع).

خداوند این بزرگواران را برای ما قرار داده است. امام رضا(ع) وقتی به امیرالمؤمنین(ع) پناه می‌برد، از این پناه بردن خوشحال است.

این نشان می‌دهد که خداوند، که «رَبِّکَ الْغَنِیُّ ذُو الرَّحْمَةِ» است، چگونه پناه امام رضا(ع) را پناه ما نیز قرار داده است. پناهی که هیچ‌گاه دست خالی برنمی‌گرداند برای اینکه این موضوع را بهتر درک کنیم، ناچاریم از محسوسات مثال بزنیم.

فرض کنید گاوصندوق بانک مرکزی را به خانه شما آورده‌اند و چیزی ارزشمند را در آن امانت گذاشته‌اید. وقتی می‌دانید تاکنون کسی نتوانسته از آن سرقت کند، خیالتان راحت است و احساس امنیت می‌کنید.

امام نیز پناه است، اگر پناه نباشد، از جایگاه امامت فاصله می‌گیرد. معنای امامت این است که انسان‌ها بتوانند به او پناه ببرند و او پناهگاه آنان باشد.

هر بیچاره و گناهکاری هم می‌تواند پناه ببرد هر بیچاره‌ای، هر گناهکاری، هر فقیری و حتی غیرمسلمان اگر به امام پناه ببرد، امام او را پناه می‌دهد. البته این پناه دادن متناسب با مرتبه و ظرفیت هر انسان است.

هرچه انسان قرابت بیشتری پیدا کند و گوهر وجودش قیمتی‌تر شود، از این پناه و حفاظت نیز بیشتر بهره‌مند می‌شود. پس امام، پناه انسان‌هاست؛ پناهی که خداوند برای بندگانش قرار داده تا انسان، در سختی‌ها، گرفتاری‌ها و حتی هنگام لغزش و گناه، راهی برای بازگشت و رسیدن به امنیت داشته باشد.