کارگردان انیمیشن «کاوان و جیکا» از آموزشهای این انیمیشن برای کودکان در مواجهه با افراد حیلگر یا موقعیتهای دردسرساز میگوید.
به گزارش خبرگزاری ۶۰ثانیه، رسول حسینی، کارگردان انیمیشن «کاوان و جیکا» از آثار پذیرفتهشده در بخش فیلمهای پویانمایی و هوش مصنوعی سیوهشتمین جشنواره بینالمللی فیلمهای کودکان و نوجوانان، درباره چگونکی شکلگیری این اثر گفت: کاوان و جیکا دو پلیس در شمایل ببر و خرگوش هستند که حافظ امنیت و انضباط اجتماعی هستند و میان این دو و بچههای حاضر در یک مهد ارتباط دوستی وجود دارد. او درباره دغدغه اش از ساخت این اثر عنوان کرد: کودکان بنا بر اقتضای سن، کنجکاوی و بیتجربگیشان ناگزیر در محیط زندگی فردی و اجتماعی با مشکلات و خطراتی مواجه میشوند.
ما در این مجموعه سعی داریم با داستانهایی پرماجرا و شیرین به کودکان (و در سطحی دیگر به طور غیرمستقیم به مربیان و والدین) آموزش دهیم چطور از قرار گرفتن در موقعیتهای خطرناک و ناخوشایند دوری کنند و در صورت مواجهه با خطرات، افراد غریبه و گاه حیلهگر یا دردسرهایی که بر اثر شیطنت برای خود به وجود آوردهاند چطور رفتار کنند. این کارگردان ادامه داد: شخصیتهای اصلی مجموعه دو پلیس یا کارآگاه هستند.
آنها در عین حال دوستان بسیار صمیمی یکدیگرند و همیشه برای کمک به شهرواندان شهر بخصوص کودکان حاضر و فداکارند. او یادآور شد: کودکان در انتهای هر قسمت با توجه به موضوعی که پیش آمده، نکتهای برای مراقب از خود و دیگران از کاراکترهای پلیس یاد میگیرند.
بچهها عاشق پلیسها هستند و حضور آنها برایشان نماد آرامش است.
حسینی درباره مدت زمان تولید این مجموعه توضیح داد: تولید کار تقریباً یک سال طول کشید و در مجموع ۵۲ قسمت شش دقیقهای تولید کردیم. تاکنون ۲۶ قسمت از مجموعه پخش شده و این قسمتها در حال تکرار هستند.
خوشبختانه مخاطب نیز با مجموعه ارتباط خوبی برقرار کرده است که این حاصل تلاش تیمی زبده و حرفهای بوده است. کارگردان «کاوان و جیکا» درباره اهمیت بخش پویانمایی کوتاه در جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان گفت: پیش از این، آثار مختلف در کنار یکدیگر قرار میگرفتند و فیلم کودک، فیلم زنده یا لایواکشن و انیمیشن با هم رقابت میکردند.
اینکه انیمیشن بخش مشخص و مستقلی داشته باشد و آثار پویانمایی در فضای تخصصی خودشان رقابت کنند، اتفاق مثبتی است. حسینی درباره جایگاه داوری کودکان و نوجوانان در جشنواره نیز گفت: در بسیاری از جشنوارههای دنیا، علاوه بر هیئت داوران تخصصی، نظر مخاطبان نیز اهمیت دارد و جایزه مخاطبان به آثار تعلق میگیرد.
اینکه در جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان، بچهها به عنوان مخاطبان اصلی آثار را میبینند و درباره آنها نظر میدهند، اتفاق بسیار خوبی است. این کارگردان اضافه کرد: بهخصوص اینکه ما در داوری انیمیشن در ایران همیشه با یک مسئله مواجه بودهایم؛ گاهی داوران بزرگسال تصور میکنند یک اثر برای کودک بیش از حد ساده است و چون پیچیدگیهای آثار بزرگسالان را ندارد، پس اثر ضعیفی است.
درحالیکه این نگاه درست نیست. برای کودکان باید کار را ساده کرد و سادهسازی اتفاقا کار بسیار سختی است.
او در پایان عنوان کرد: نوشتن برای مخاطب بزرگسال به علت شناخت متقابل کار به مراتب راحتتری است. اما وقتی میخواهید برای کودک کار کنید، باید دنیای کودک را بشناسید و بتوانید موضوع را از دید او ببینید.
انیمیشن سینمایی «نبرد با خرچنگ» با تکیه بر روانشناسی رشد کودک و روایت نمادین، تلاش کرده مفاهیمی مانند امید، دوستی، مسئولیتپذیری و غلبه بر ترس را در قالب یک ماجراجویی خانوادگی به مخاطبان منتقل کند؛ اثری که سازندگانش آن را مناسب تماشای تمام اعضای خانواده میدانند.
برای مغز کودکان کتاب بهتر است یا انیمیشن؟